Beste Yves Desmet, misschien zijn we toch niet zo fout

Beste Yves Desmet, misschien zijn we toch niet zo fout

Cijfers liegen niet, zo heb ik altijd geleerd. Toch ben stilaan mijn geloof in cijfers aan het verliezen. Want als we vandaag in De Morgen lezen dat de Belgen meer moslims en migranten zien dan er werkelijk zijn, dan klopt dat slechts gedeeltelijk. Cijfers, hier die van studiebureau Ipsos, vertellen immers niet alles.

Overdrijven Belgen schromelijk?

Dagblad De Morgen pakt vandaag uit met de resultaten van een Europese studie van het bureau Ipsos, dat bij burgers uit de 14 EU-landen peilde naar hoe goed men in elk land de eigen sociale samenstelling kan inschatten, resulterend in een zogeheten 'index of ignorance'.

Daaruit zou blijken dat wij, Belgen, behoorlijk neigen te overdrijven als het gaat over onder meer migratie en werkloosheid. Zo zouden we ervan uitgaan dat zo’n 29 burgers op 100 moslims zijn, terwijl dat er eigenlijk maar 6 op 100 zijn. Verder geloven de Belgen dat zowat 29 procent van de bevolking een migratie-achtergrond heeft, terwijl het hier volgens de cijfers in realiteit om slechts 10 procent gaat.

Hoofdredacteur Yves Desmet stelt dan ook dat Belgen “fout zijn over bijna alles”, net zoals de krant ook al kopte dat “we het aantal Belgische moslims gigantisch blijken te overschatten”.

De cijfers zijn eveneens fout

In werkelijkheid zijn het echter ook de Belgische statistieken die nood hebben aan een update. Tien procent migranten klopt al lang niet meer: we zitten ondertussen aan 19%. Het probleem hier is dat men de genaturaliseerde Belgen niet meetelt. Ik, als Belg, word bijvoorbeeld niet opgenomen in de telling van het aantal migranten in België.

Dat maakt mij gelukkig, want ik hoor er eindelijk bij! Ik ben de Fellaini onder de marketeers, of misschien de Lukaku? Waar het in ieder geval op neerkomt, is dat ik Belg ben. En dat klopt ook, maar wat mij anders maakt is dat mijn aankoopgedrag en consumentengedrag bepaald is door mijn cultuur en religie. Het piekmoment in mijn aankopen vindt plaats in de Ramadan en niet in de kerstperiode, ik koop alleen maar halal, ik schenk cadeautjes tijdens het offerfeest en niet met Sinterklaas of kerst.

Lijk ik voor de gemiddelde Belg een migrant? Wellicht, maar ik blijf wel Belg. Dat maakt cultuur ook zo geweldig… Al duidt het meteen ook aan dat sommige zaken niet in cijfers te vatten zijn en dat je aan de hand van de huidige statistieken ook geen onfeilbaar beeld van de ‘sociale samenstelling’ kunt vormen. De cijfers zijn net zo ongenuanceerd als de ‘publieke opinie’.

Het gaat om de koopkracht

Het gaat er bovendien niet om met hoeveel ze/we zijn, het gaat om het koopgedrag: de moslims in de Europese Unie maken misschien maar een klein deel van de wereldwijde moslimbevolking uit, maar wat ze missen in aantal compenseren ze in koopkracht. Zo consumeren deze moslims bijna drie keer meer halalvoeding, in waarde uitgedrukt, dan de 162 miljoen Indische moslims (Mohout, 2011). Er zijn dus heel wat socio-economische factoren die halal in Europa een economisch interessant verhaal maken.

Als ze effectief met “minder dan gedacht zijn”, is deze doelgroep dan wel interessant genoeg om op te mikken? Jawel! Ooit vertelde een econoom mij: economie draait rond baby’s, zij zijn de motor. Dat is me altijd bijgebleven, omdat het ergens wel klopt. Het verklaart immers ook een beetje de oververtegenwoordiging van allochtonen, niet alleen in de hoofden van de mensen, maar ook in de retail…

Moslims zijn oververtegenwoordigd

Waarom denken wij dat er zoveel moslims zijn? Omdat ze oververtegenwoordigd zijn in het straatbeeld. Wat wil zeggen dat moslims ook oververtegenwoordigd zijn in de winkels: liefst 80% van de bezoekers van Ikea Anderlecht heeft een niet-Belgische achtergrond! Ikea heeft daarom zelfs ooit het idee gelanceerd om de bekende gehaktballen vegetarisch te gaan maken.

De beslissing is er niet doorgeraakt, maar eigenlijk zouden ze het wel moeten doen. Subway en Domino Pizza hebben in de grootsteden al een halalaanbod. Men beseft dat ‘de consument’ aan het veranderen is. Als je een filiaal in de grootsteden hebt, merk je gewoon aan den lijve dat een herpositionering nodig is.

Internationale ketens en merken hebben het vaak al begrepen en spelen erop in: het straatbeeld vertelt ons wel degelijk iets over hoe de klant eruitziet. Toch blijven onze Belgische retailers achteraan hinken als het gaat om etnomarketing. En ik begrijp ook waarom: wij geloven in cijfers…

Wil je meer lezen over 'de nieuwe consument'? Lees dan zeker ook de blogpost 'De hele waardeketen staat onder druk' van Jorg Snoeck.

Heeft u vragen of opmerkingen? Neem dan gerust contact op met de redactie​

Back to top