De kathedraal van de retail: een iPhone als rozenkrans?

Wat heeft Apple met de Notre-Dame? Dat moet je Tim Cook vragen, want zijn hart is bij het nieuws van de verwoestende brand in het Parijse monument volgens zijn Twitterreactie bijna even gebroken als het gotische dakgebinte. Apple gaat geld schenken voor de heropbouw, samen met een rist andere retail-edellieden.

 

"Hier kunnen we wat mee"

Eindelijk, een niet-politiek geladen tragedie waarbij we ons goede hart kunnen tonen zonder represailles, moet het met een zucht van opluchting hebben geklonken in de boardrooms van ’s werelds grootste merken. Hier kunnen we wat mee. Kwestie van de maatschappelijke verantwoordelijkheidsdoelstellingen dit jaar zeker te halen.

 

Nog geen 24 uur na de vlammenzee heeft Quasimodo al meer dan 700 miljoen euro opgehaald, wat het wellicht één van de meest succesvolle doorstarten aller tijden maakt. François-Henri Pinault van luxegroep Kering kwam als eerste met 100 miljoen euro op de proppen. "Raise!", riep Bernard Arnault van het rivaliserende LVMH, alsof het een bits rondje poker was. Hij zet 200 miljoen euro in, want de Parijzenaar zou nog steeds niet verteerd hebben dat Pinault in 1999 Gucci van hem afsnoepte. Chips heeft hij, als derde rijkste man ter wereld, toch nog bij overvloed.

 

Heel Frankrijk springt overigens mee in de bres, netjes zoals president Macron het heeft gevraagd. Ook L’Oréal-familie Bettencourt Meyers schenkt heel gul 200 miljoen euro, gevolgd door 100 miljoen euro van oliereus Total en gratis vliegreizen voor iedereen vanwege Air France. En dat is nog maar het topje van de caritatieve ijsberg...

 

Niks veranderd sinds de Middeleeuwen

Het is natuurlijk altijd zo geweest dat rijke weldoeners de bouw van kerken en kathedralen financierden. Ze kochten er niet alleen een plekje in de hemel mee af, ze toonden zo ook hun verwevenheid met de lokale gemeenschap, bevestigden hun status en defileerden hun rijkdom. Dat multimiljardairs zoals Pinault en Arnault, die diep geworteld zitten in glamourstad Parijs, meteen op de kar springen, mag daarom niet verwonderen. Als verwoede kunstliefhebbers en -mecenassen is het zelfs niet ondenkbaar dat hun harten oprecht bloeden bij het zien van de ruïnes. 

 

Noblesse oblige, n’est-ce pas? Maar dat zelfs de Amerikanen zich ermee komen moeien, komt toch een beetje 'nouveau riche' over. Wat denken Apple en co ermee af te kopen? En wat staat er dan tegenover 200 miljoen euro sponsorgeld? Zien we binnenkort een eigen schrijn voor de iPhone of een Louis Vuitton-relikwie naast Jezus' rozenkrans? 

 

Niet om overdreven sceptisch te doen, maar lijkt het niet verdacht veel op feodaal heersers die niet meer weten wat gedaan om de toenemende stroom afvalligen weer tot het geloof te brengen? De deloyale massa die niet meer trouw is aan Het Merk. Met de heropbouw van een religieus en historisch icoon hopen ze misschien zelfs op een heropbouw van de retail? Er is in feite nog niks veranderd sinds de Middeleeuwen, alleen zijn de protagonisten veranderd: “Hoe moeten we het plebs – pardon, de consument – tonen dat we goed en belangrijk voor ze zijn? Laten we een kerk voor ze bouwen.”

Tags: