Filet Pur: Liggend naakt op een slabedje

Ook in de foodretail is er sprake van veto’s, breekpunten en valse beloftes, zo ontdekte uw favoriete column de afgelopen week. Waar gaat dat eindigen? U leest het in het brandend actuele nieuwsoverzicht van RetailDetail Food!

 

Vintage uitslovers

Het gat in de markt: iedereen zoekt het, weinigen vinden het. Tenzij ze Panos heten. De broodjesketen gaat naar eigen zeggen iets unieks doen: namelijk een koffiebestemming worden. Ik zal het nog even herhalen voor lezers die mogelijk iets te snel door de vorige zin zijn gefietst: Panos gaat koffie serveren. Koffie, dus. Echt waar. Daar ging een ontwikkelingstraject van twéé jaar aan vooraf. Een intense periode van brainstormen, vergaderen, discussiëren en Excel-werkbladen invullen, zo stellen wij ons dat voor. De conclusie van dat alles? Dat we dringend een bakje troost nodig hebben.
 

Ons land lijdt immers onder een schrijnend tekort aan koffiebars, koffiehuizen, coffeeshops, espressocorners, vintage slow coffee zaken, microbranderijen, lokale roosterijen, gebaarde barista’s en uitsloverige cappuccinoversierders. Toch? Het doet onwillekeurig denken aan die quote van de onnavolgbare Groucho Marx: ‘Politiek is de kunst om problemen te zoeken, ze overal te vinden, ze onjuist te diagnosticeren en vervolgens de verkeerde remedie toe te passen.’ Ja, dat kon ook over marketing gaan.

 

Wereldvreemde regelnicht

Nu, als er in heel Europa één politica is die met de recht de titel ‘sterke vrouw’, ‘straffe madam’ of ‘harde tante’ mag dragen, dan zal het toch die Deense Margrethe Vestager wel zijn. Enfin, volgens consumentenorganisaties toch. Bedrijven – vooral als ze groot en digitaal zijn – gewagen eerder van een irritant lastpak, een wereldvreemde regelnicht of simpelweg een haast ondraaglijke pain in the arse.
 

Nochtans kreeg de Europese Commissaris deze week wél applaus van de verenigde retailers, nadat ze het aandurfde om de aller-allergrootste brouwer ter wereld een boete aan te smeren van 200 miljoen euro, wegens machtsmisbruik. Gedurende zeven jaar kon het bedrijf teveel aanrekenen voor het populairste bier van het land, terwijl supermarkten belet werden om hun voorraad goedkoper in het buitenland te bestellen. Foei, AB InBev! Maar heeft u Carlos Brito zien huilen? Om vergeving horen vragen? Een compensatie weten aanbieden, om het goed te maken? Uiteraard niet. 200 miljoen euro: een schijntje is het voor Gigabev, een lachertje. Dat bier gaat nu echt niet goedkoper worden, en of retailers voortaan naar hartenlust hun merkproducten over de grens zullen kunnen bestellen, dat willen we nog wel eens zien. Want uiteraard is de brouwer niet de enige snoodaard die zulke praktijken hanteert.
 

Retailers eisen dat alle merkfabrikanten die interne eenheidsmarkt eindelijk eens gaan respecteren. Spoiler: dat zijn ze niet van plan. Intussen vindt Test-Aankoop het nodig om de populist uit te hangen: er moet ‘een geste’ volgen, vinden ze daar. Het is niet minder dan een breekpunt zelfs, en mogelijk volgen juridische stappen. Wat verwachten ze dan? Een tournée générale? Tja, daar zit iets in. Op de keper beschouwd heeft Vestager de marketingafdeling van Jupiler een prachtige assist bezorgd, ze hoeven ‘m daar in Leuven enkel nog binnen te koppen. Benieuwd of ze de goal weten staan. Want zo gaat dat nu eenmaal als je Monopoly speelt: de bank wint altijd. En AB InBev is een bank die toevallig ook bier verkoopt. Die 200 miljoen verdienen ze vlotjes terug, als ze het slim aanpakken.

 

Niet voor gele hesjes

Over geld verdienen gesproken: bij Lidl weten ze daar alles van. Moederconcern Schwarz Gruppe zette vorig jaar een nieuw record neer en dat was grotendeels te danken aan de onstuitbare expansie van de smart discounter, die ook steeds sterker inzet op online. Of de fietsbezorgdienst Simpl in Gent een significante bijdrage aan de cijfers leverde, lijkt twijfelachtig, maar toch overtreft het aantal bestellingen veruit de verwachtingen. Dus komt er een uitbreiding van het assortiment én een verhoging van de bezorgkost tot 3,99 euro, want ze hebben goed opgelet vorige week, toen Colruyt z’n realistisch geprijsde bezorgservice aankondigde. Ze blijven nog altijd flink onder de prijs van ShipTo, de fietskoeriers van Carrefour die een ronde som van vijf euro aanrekenen.
 

En over bezorgen gesproken: in Parijs is het duurzame boodschappenproject Loop van start gegaan, een samenwerkingsverband tussen zowat 25 multinationals die hun producten geheel afvalvrij, in herbruikbare en mooi vormgegeven statiegeldverpakkingen aan huis gaan leveren. Een prachtig circulair initiatief, waar ook Carrefour z’n steentje toe bijdraagt. Niet voor gele hesjes evenwel, dat klimaatneutrale gedoe: sommige producten kosten in hun milieuvriendelijke uitvoering wel vier keer zoveel als in hun doordeweekse wegwerpversie uit de supermarkt. Duurzaamheid is een luxe voor begoede Parisiens.

 

Kruidenier-duivenmelker

En voor klanten van Delhaize, dat ook. De retailer gaat naakt, zo luidde de aankondiging. Onze verhitte fantasie begon al op hol te slaan, maar het bleek een valse belofte. Het ging namelijk over de afdeling groenten en fruit: geen verderfelijk plastic meer rond de ijsbergsla of de broccoli. Net als op de zondagsmarkt, maar dan elke dag, zagen we op een affiche. De planeet moet gered, dus gaan we back to the future. Naar de goeie ouwe tijd, toen groenten en fruit in bulk de normaalste zaak van de wereld waren. Waar en wanneer is dat beginnen mislopen, eigenlijk?
 

Ook de supermarkt van de toekomst grijpt terug naar het verleden, leren we. Ga maar na: die futuristische winkel herkent je al van ver, spreekt je aan met de voornaam, legt je favoriete wijn vast klaar, maakt je attent op de mooie en lachwekkend goedkope asperges deze week en komt de melk en het wasmiddel ’s avonds aan de voordeur zetten. Allemaal dankzij artificiële intelligentie. Wij hadden lang geleden in onze straat een kruidenier die dat ook allemaal deed. Hij heette Jef en er was niks artificieels aan z’n intelligentie. In z’n schaarse vrije tijd was hij duivenmelker en toen er een supermarkt opdook in de buurt, werd dat z’n voltijdse bezigheid, noodgedwongen. So it goes, maar je ziet, Nietzsche had dan toch gelijk: alles komt terug, vooral als je er niet om gevraagd hebt. Filet Pur ook, binnen een dag of zeven. Tot volgende week!

 

Elke vrijdag een overzicht van het FMCG-nieuws in uw mailbox? Meld u hier aan voor onze gratis RetailDetail Food Newsletter.