Filet Pur: Nationale spaghetti

Laat het land maar stuurloos dobberen, verlichte geesten uit de FMCG-branche tonen het pad naar een schitterende toekomst. Redding is nabij, mede dank zij de vileine pen van uw enige échte Spitzenkandidat, ook wel bekend als Filet Pur.

 

Geplaagde groenteboer

Je hebt geen twee informateurs nodig om te zien dat onze prachtige foodretailbranche alweer het lichtende voorbeeld geeft, met een reeks verbindende initiatieven die de lat een stuk hoger leggen voor de andere industrieën in onze verdeelde natie. Neem nu Greenyard. Terwijl geshockeerde politici het ene breekpunt na het andere op tafel leggen, sluit de geplaagde groenteboer vriendelijke deals met dezelfde supermarkten die vorig jaar nog werden afgeschilderd als de hoofdoorzaak van z’n bloedrode cijfers, omdat ze een al te hoge druk legden op de prijzen. Dat is blijkbaar vergeven en vergeten.
 

De hofleverancier van Albert Heijn ging eerst aanpappen met Carrefour, vervolgens met Tesco, en nu ook met Delhaize. Telkens beloven ze te investeren in een intense samenwerking en zelfs in nieuwe distributiecentra. Terwijl iedereen weet dat ze tot over hun oren in de schulden zitten. Één ding vertellen ze er in hun communiqués nooit bij: namelijk waar ze het geld vandaan gaan halen. Duidelijk niet doorgerekend door het Planbureau, die voorstellen. Maar wie ligt daar wakker van?

 

Op doktersvoorschrift

Geven eveneens het goede voorbeeld: de duurzaamheidsmanagers van Mondelez International, die naar eigen zeggen helemaal op schema liggen om hun zelf geformuleerde klimaatdoelstellingen te bereiken tegen 2020. Kijk, dát is aanpakken: de fabrikant redt met z’n duurzaam tarweprogramma geheel op eigen kracht de volledige vlinder- en bijenpopulatie op onze planeet en de Prince-en Oreo-koekjes bevatten nu al zo weinig suiker en vet dat ze binnenkort enkel nog op doktersvoorschrift verkrijgbaar zullen zijn. Je kan er veel van vinden, maar ze hébben tenminste een plan.
 

Ook in de Belgische agrifoodwereld wordt er gepionierd dat het een aard heeft. In de stille Kempen bijvoorbeeld werd de eerste inlandse durumtarwe geoogst, om er baanbrekende nationale spaghetti van te maken. Een wervend hobbyproject van de onvermoeibare ondernemer Wim Heylen, zo blijkt. Een visionair, die al lang ziet aankomen dat we zelfvoorzienend zullen moeten worden in een Europa dat uiteenvalt wegens een overdosis aan sceptici.

 

Drie democratieën

Dezelfde mening zijn ze toegedaan bij Bio-Planet: daar hebben ze mee de schouders gezet onder een pilootproject om in onze contreien subtropische en dus volksvreemde soja te zaaien, bedoeld als grondstof voor biologische vleesvervangers. De duurzame retailer heeft bovendien begrepen dat we ook in de biowereld te maken hebben met drie democratieën, waarbij Brussel de trend zet, Wallonië dapper aanklampt en Vlaanderen slechts met frisse tegenzin volgt op ruime afstand. En dus opent het bedrijf dit jaar uitsluitend nieuwe winkels bezuiden de taalgrens. Follow the money, of toch op z’n minst het groene gedachtegoed. 
 

Of datzelfde Bio-Planet z’n hoge groeiambities kan blijven waarmaken, is afwachten. Niemand minder dan Aldi heeft namelijk de expliciete ambitie geformuleerd om marktleider in bio te worden. In Duitsland is dat al gelukt, de rest van Europa moet snel volgen. En daarna China. De tactiek is simpel: nietsvermoedende, occasionele biokopers aantrekken met bodemprijzen, in de hoop dat ze dan ook andere producten in hun mandje leggen. Biologische lokvogels, dus. In de wetenschap dat Carrefour zich grofweg dezelfde doelen heeft gesteld, zou het kunnen dat ook in de biosector de race to the bottom is ingezet. Klik die veiligheidsgordel al maar vast.

 

Rammelend model

Ook geweldig goed bezig: de 100% online supermarkt Picnic, die onverstoorbaar z’n olievlekstrategie verder zet en van start gaat in het Duitse Bochum om op termijn het hele Ruhrgebied te veroveren, een dichtbevolkte en welvarende regio waar het gemiddelde gezin minstens drie dikke auto’s op de oprit heeft staan. Die dienen uiteraard niet om mee naar de supermarkt te rijden. Op de thuismarkt moet nu ook Apeldoorn eraan geloven. Sterk, aangezien talloze experts halsstarrig blijven volhouden dat het met e-commerce in food nooit wat kan worden. Welja, het businessmodel met gratis levering rammelt zodanig, dat het bedrijf in verschillende steden blijft kampen met lange wachtlijsten van ongeduldige kandidaat-klanten. Het lijkt de overheid wel. 
 

Van de nochtans lang verwachte stap naar België is voorlopig geen sprake. Te complex wellicht. Te onzeker ook, momenteel. Maar intussen komt er heimelijk, via de achterdeur, wel een andere buitenlandse concurrent de markt binnengeslopen. En geen kleintje. Maakt er zich nog iemand zorgen om Jumbo? De Duitse retailer Rewe is ongeveer tien keer zo groot, hoor. Just saying. En met de overname van Conway hebben ze voortaan dus ook hier een voet aan de grond. Zeer benieuwd wat dat gaat geven in de flink groeiende convenience-markt.

 

Hersenloos gezwam

Een beetje psychologie om mee af te sluiten? Waarom niet? We vestigen uw aandacht op het begrip synchroniciteit, dat door Carl Gustav Jung werd bedacht voor situaties waarbij twee gebeurtenissen min of meer tegelijk optreden in een betekenisvolle correlatie, hoewel er geen oorzakelijk verband is. We zouden dat kunnen illustreren met aaibare bijtjes: die verschijnen nu bij wijze van kind- en klimaatvriendelijke spaaractie in haast identieke gedaante zowel bij OKay als bij Delhaize. Oeps! Een ietwat pijnlijke coïncidentie die echter vlot te verklaren valt: great minds denken nu eenmaal in dezelfde richting, en aan grote geesten is er geen gebrek in beide bedrijven. Elders daarentegen…
 

Don’t worry, bee happy, zo luidt dan ook ons troostend advies aan alle lezers die zich de afgelopen dagen enigszins radeloos hebben afgevraagd waar ze die paljassen van landgenoten eigenlijk aan verdiend hebben. Tja, meningen zijn als konten: allemaal hebben we er een, en allemaal gaan we ervan uit dat het uitsluitend die van de anderen zijn die stinken. En al zijn ze niet allemaal even prachtig, weinigen voelen zich geremd om er af en toe eens flink mee te schudden, zo is tevens gebleken. Ook aan hersenloos gezwam is er zelden een gebrek. Maar weet u, kwallen stellen het al vele miljoenen jaren zonder brein, en ze behoren toch tot de meest wonderlijke en succesvolle wezens in de oceaan. Er is altijd hoop. Tot volgende week!

 

Elke vrijdag een overzicht van het FMCG-nieuws in uw mailbox? Meld u hier aan voor onze gratis RetailDetail Food Newsletter.