Wat er op het menu stond deze week? Plastieksoep met wilde bijenpollen, algen en namaakgarnalen, onder andere. U leest meer in het ronduit bedenkelijke nieuwsoverzicht van RetailDetail Food.<\/p>\n
<\/p>\n
\u00a0<\/p>\n
We ontvingen een vrolijk mailtje van Le Pain Quotidien<\/strong>. U weet wel: die hipsterketen waar de klanten aan de gastentafel niet met elkaar praten omdat ze te druk zijn met het posten van hun ontbijt op Instagram. \u00a0\u201cWe hebben een nieuwe kaart! Met gezonde superfoods en tal van glutenvrije en veganistische recepten! Kom gerust eens proeven!\u201d Daar vonden we helaas de tijd nog niet voor, maar onze nieuwsgierigheid was gewekt. Een blik op het menu leert dat je er nog steeds een zacht gekookt bio-eitje kan bestellen (3,99 euro) en dat ze er nu ook onder andere fruitsalade met wilde bijenpollen verkopen (5,49 euro) of een bowl met oergranen (14,49 euro). Maar ook dat een toast avocado er 12,99\u00a0euro kost en een croque 14,49 euro. Een croque met biologisch desembrood, maar toch.<\/p>\n \u00a0<\/p>\n Je zou denken dat ze van zulke prijzen een deftige vertaler konden betalen, maar nee hoor: de kaart was duidelijk nogal slordig door de mangel van Google Translate<\/strong> gehaald. Je zou bovendien denken dat ze met die prijzen deftige marges weten te realiseren, maar nee hoor: wel 5,7 miljoen euro verlies maakten ze vorig jaar<\/a> (en dat vonden ze g\u00e9\u00e9n persbericht waard). Het verlies kwam er onder meer doordat de voltallige directie vertrok. Je zou denken dat je daar juist veel geld mee uitspaart, met zo\u2019n directie die vertrekt, maar nee hoor: dat kostte bijna twee miljoen euro. Een bonus omdat ze hun job zo goed hadden gedaan, vermoeden we. We zullen maar stoppen met denken.<\/p>\n \u00a0<\/p>\n Nochtans zit LPQ pal op de trends die er toe doen. Dat werd zopas bevestigd door een nieuw VN-rapport over de klimaatverandering: als we niet per direct onze vleesconsumptie drastisch terugschroeven, gaat de wereld eraan. Anders ook weliswaar, maar dan wat later. \u201cIedereen moet flexitari\u00ebr worden<\/a>\u201d, zo luidt dan ook de dringende boodschap. We hadden niet de indruk dat de doorsnee consument het bericht op gejuich onthaalde, evenwel. De voedingsindustrie al evenmin, trouwens. Terwijl de technologie nochtans voorhanden is om duurzaam voedsel te 3D-printen, vlees te kweken in het labo en veganistische namaakgarnalen te produceren op basis van algen<\/a>. Loopt het water u ook in de mond? Dat dacht ik al, daar zit \u2019m dus de knoop.<\/p>\n \u00a0<\/p>\n Tja, iedereen wil verandering, maar niemand wil veranderen. Neem nu dat handjevol grote FMCG-multinationals dat de dienst uitmaakt in de supermarktrekken. Die giganten blijken niet enkel grotendeels verantwoordelijk voor de obesitasepidemie, maar ook voor het gros van het zwerfvuil en de plastieksoep<\/a>. Dat stelt Greenpeace in een nieuwe studie. Het opmerkelijke is dat de beschuldigden mea culpa slaan bovendien: \u201cWe weten het. We zijn ermee bezig. We werken eraan. Komt in orde!\u201d Tenminste, zo klonk hun reactie ‘on the record’. Achter de schermen lobbyen grote spelers als Coca-Cola<\/strong>, Danone<\/strong>, Nestl\u00e9<\/strong> en PepsiCo<\/strong> verwoed om Europese maatregelen tegen te houden of op zijn minst op de lange baan te schuiven<\/a>, zo blijkt. Proper is dat!<\/p>\n \u00a0<\/p>\n Als het (redelijk) goed is, schrijven we het ook: Carrefour<\/strong> lijkt na enkele ronduit miserabele kwartalen stilaan aan de beterhand<\/a>. Ook in Belgi\u00eb. Er waren gedurende enkele maanden uitzonderlijk eens geen stakingsacties en het weer zat meer dan behoorlijk mee, dat is het minste wat je kan zeggen. Zo goed als \u00e0lle supermarktketens hebben de afgelopen maanden recordhoeveelheden drank, ijs en barbecuepakketten verkocht. Of de vooruitgang structureel is, moeten we dus toch nog een beetje afwachten, want wat stakingen betreft is er bedenkelijk nieuws.<\/p>\n \u00a0<\/p>\n Immers, na vijf buitengewone ondernemingsraden, zes onderhandelingsvergaderingen en een resem protestacties komt er nog steeds geen schot in de herstructureringsplannen bij Groupe Mestdagh<\/strong>, het familiebedrijf dat de grootste franchisepartner is van Carrefour Belgium. Dus bleven afgelopen week de winkels nog maar eens dicht<\/a>. Gaat niet bepaald helpen om het kapseizende schip weer vlot te trekken, denken we, maar de vakbonden zien dat uiteraard anders. Er is nochtans wat haast gemoeid met het sociaal plan, want vanaf volgend jaar zal brugpensioen op 56 geen optie meer zijn. Op 56? Je zou denken dat\u2026 of nee, laat maar.\u00a0 \u00a0<\/p>\n \u00a0<\/p>\n Frontale concurrentie: het is geen goed idee volgens de bekende ‘blauwe oceaan’-strategen Chan Kim en Ren\u00e9e Mauborgne, maar daar trekken ze zich bij Lidl<\/strong> geen sikkepit van aan. Of ze hebben dat fameuze boek<\/a> niet goed gelezen, kan ook. De discounter heeft namelijk besloten om zijn non-foodacties voortaan op woensdag en zaterdag te lanceren<\/a> in plaats van op maandag en donderdag. Op exact dezelfde dagen dus als aartsrivaal Aldi<\/strong>, inderdaad. Maar dat heeft er helemaal niks mee te maken hoor, verzekert het bedrijf: de verandering komt er enkel en alleen op vraag van de klanten. Uiteraard.<\/p>\n \u00a0<\/p>\n Frontale concurrentie was ook de reden waarom Alvo<\/strong> zijn winkel in Neerpelt amper twee maanden na de opening ijlings weer dichtdeed, way back<\/em> in 2016. In tussentijd heeft ondernemer Jan Dams echter nog eens goed nagedacht en is hij van mening veranderd. Dat is ieders goed recht, uiteraard. Deze keer gaat het w\u00e9l lukken, denkt hij. Dus is de zaak met een feestelijke receptie weer heropend<\/a>. Destijds zei men van die mooie winkel dat hij enkele interessante elementen van Jumbo<\/strong> bevatte. Dat zouden we nu niet meer durven herhalen. Ligt immers veel te gevoelig, dezer dagen. Kortom: u hebt het niet van ons, zullen we dat afspreken? Danku!<\/p>\n \u00a0<\/p>\n Al voor de tweede maal zet Albert Heijn<\/strong> de mededingingsautoriteit een flinke neus. Nadat afgelopen zomer duidelijk werd dat de retailer zou terugkeren naar Lokeren, blijkt nu dat ook Leuven weer op het expansielijstje staat. De keten moest er haar vestiging verkopen aan Lidl om te mogen fuseren met Delhaize<\/strong>, maar opent er binnenkort doodleuk een nieuwe winkel<\/a> alsof er nooit iets aan de hand is geweest. Nu ja, die concurrentiewaakhond \u2013 eigenlijk een keffertje \u2013 wilde toch graag meer concurrentie? Welaan dan, op zijn wenken bediend! Kortom, we kunnen met een redelijk gerust hart voorspellen dat AH binnenkort opnieuw openingen plant in Antwerpen, Boortmeerbeek, Gent, Oudenaarde\u00a0en Turnhout.<\/p>\n \u00a0<\/p>\n Tegelijk kondigt de supermarktketen aan dat ze gaat doen wat waarnemers al j\u00e0ren adviseren: werk maken van een \u00e9chte samenwerking met webwinkel bol.com<\/a>. De logica zelve, maar het had toch wat bedenktijd nodig blijkbaar. Bovendien geldt het partnerschap uitdrukkelijk nog ni\u00e9t voor Delhaize. Wouter Kolk wil eerst wel eens zien of die supermarkten er eindelijk in gaan slagen om de rekken deftig aan te vullen, vooraleer zo\u2019n afhaalpunt de hele werkorganisatie weer op z\u2019n kop gaat zetten. Geef hem eens ongelijk?<\/p>\n \u00a0<\/p>\n Wat lezen we trouwens nu weer over onze sympathieke noorderburen? Die gladde premier Mark Rutte bakt heimelijk zoete puntbroodjes met Jack Ma, teneinde dat beloofde distributiecentrum in Luik alsnog naar Nederland te halen<\/a>. Een achterbaks type, die man, want hij plande zijn move ex\u00e0ct op het moment dat een ruime delegatie van RetailDetail op bezoek was op het hoofdkwartier van Alibaba<\/strong> in Ghanzhou. Echt waar: onze eigen Captain of Retail was de hele week op pad met een select gezelschap retailtoppers om hen eigenhandig te tonen hoe onmetelijk groot de voorsprong van China op retailvlak intussen geworden is. Als ze maar niet met een depressie terugkomen, denk je dan.<\/p>\n \u00a0<\/p>\n Het was me daar van all work, no play<\/em>, voor alle duidelijkheid: in het drukke programma restte niet eens tijd voor een blitzbezoekje aan de Chinese Muur. Dus heb ik dat dan maar gedaan. Dim sum, babi pangan, bami met garnalen, kip met zwarte bonensaus: alles samen geen 12 euro per persoon en je eet je er de volgende dag nog eens een beroerte van. Een succesformule, zou je denken, maar nee hoor: de afhaalchinees verdwijnt uit ons straatbeeld<\/a>. De jongere generatie vindt het werk te zwaar en de consument verkiest hippe sushi en pok\u00e9 bowls. Nu dat weer! Wat zullen we vanavond dan wel eten? Vrijdag: vroeger was dat visdag, maar die tijd is ook alweer lang voorbij. Niet dat het toen beter was. Want daarom noemen ze dat de goeie ouwe tijd: hij is goed omdat hij voorbij is. Net als deze column dus. Tot volgende week!<\/p>\n \u00a0<\/p>\nOp de lange baan<\/h2>\n
Recordhoeveelheden drank<\/h2>\n
Blauwe oceaan<\/h2>\n
Concurrentiekeffertje<\/h2>\n
Chinese muur<\/h2>\n