\u201cHet grote verschil met de groene economie is dat we de spelregels hebben veranderd<\/strong>: groene economie is ge\u00ebvolueerd naar een economie waarbij we steeds meer moeten betalen voor wat goed is voor mens en milieu, waarbij belastingen worden geheven en subsidies worden gegeven\u201d, steekt Gunter Pauli van wal als je hem vraagt wat die Blauwe Economie nu precies is.<\/p>\n \u00a0<\/p>\n De verandering van de spelregels ligt volgens hem in het feit dat Blauwe Economie zich toelegt op het genereren van meerwaarde op basis van wat we lokaal ter beschikking hebben<\/strong>: \u201cDe Blauwe Economie is in de eerste plaats een economie die ons ertoe in staat stelt om aan de noden van de mensen te beantwoorden. Het is een duurzame economie die bovendien innoverend is.\u201d<\/p>\n \u00a0<\/p>\n De term is overigens gebaseerd op een meer realistisch beeld van hoe de wereld er nu eigenlijk uitziet: \u201cVanuit het universum is de wereld vooral blauw<\/strong>, met wat groene plekjes en wat witte wolken. Vanop de aarde zijn het de oceanen en de lucht die blauw zijn. Hoe dan ook, de mensen mogen deze economie de kleur geven die ze willen, zolang ze het principe maar toepassen.\u201d<\/p>\n \u00a0<\/p>\n Realisme is dan ook een leidend motief in de Blauwe Economie die Gunter Pauli voorstaat: geen dromerig idealisme, maar \u2018hands-on\u2019 zakendoen<\/strong>. \u201cIn mijn boek \u201cThe Blue Economy\u201d, dat in 2009 werd gepubliceerd, beschreef ik 100 projecten waarvan \u00e9\u00e9n derde gebaseerd was op fantasie, \u00e9\u00e9n derde bestond uit pilootprojecten en \u00e9\u00e9n derde waren effectief gerealiseerde projecten.\u201d<\/p>\n \u00a0<\/p>\n Vandaag zijn 188 projecten doorgevoerd met een totale investering van ongeveer zes miljard euro<\/strong> en een inzet van drie miljoen jobs. \u201cMet andere woorden, als ik in Belgi\u00eb was gebleven en een politieke carri\u00e8re had uitgebouwd, dan had het Blauwe Economie-model in principe kunnen zorgen voor een volledige tewerkstelling.\u201d<\/p>\n \u00a0<\/p>\n Hoe het ZERI-netwerk (Zero Emissions Research & Initiatives), dat de Blauwe Economie in de praktijk omzet, erin is geslaagd om zoveel projecten uit te voeren? \u201cOmdat we voordelen cre\u00ebren op zowel financieel en sociaal als ecologisch en cultureel vlak<\/strong>. Wanneer we een kopje koffie drinken, staan we er niet bij stil dat we daar eigenlijk maar 0,2% van consumeren, de resterende 99,8% is afval. In het beste geval kunnen we dat afval composteren, maar dat levert niets op, want het proces veroorzaakt een hogere uitstoot van methaangassen. Daarom gebruiken we koffieafval vandaag bij het telen van paddenstoelen.\u201d<\/p>\n \u00a0<\/p>\n Er zijn vandaag reeds meer dan duizend projecten wereldwijd waar de paddenstoelenteelt op die manier gebeurt. Van het afval dat na het telen van de paddenstoelen overblijft, wordt dan weer diervoeder gemaakt dat perfect is voor zowel honden als kippen, omdat het rijk is aan aminozuren. \u201cDeze denkwijze laat ons toe om op zeer korte termijn veel te realiseren, want het telen van paddenstoelen duurt amper een maand en het diervoeder dat uit het afval wordt vervaardigd, is op \u00e9\u00e9n dag opgegeten. We slagen er met andere woorden in om zeer snel cashflow te genereren en kosten om te zetten in activa<\/strong>.\u201d<\/p>\n \u00a0<\/p>\n \u201cEigenlijk zetten we de balans op zijn kop<\/strong>, net als de \u2018profit & loss-statements\u2019\u201d, legt Pauli uit. \u201cBovendien genereren we niet alleen meer cashflow, we zetten tegelijkertijd methaangas om in koolstofdioxide, dat zomaar even 21 keer beter is voor het milieu. Dat is exact de logica die we nodig hebben: het is een heel praktische en concrete manier van werken en veronderstelt absoluut geen hoogtechnologische spitsvondigheden. Chinezen telen al ruim tien eeuwen paddenstoelen, en koffie drinken doen we ondertussen ook al zeshonderd jaar. We zijn dus eigenlijk niet met iets uitzonderlijks bezig, maar we maken wel werk van zaken die het leven van mensen op korte termijn kunnen veranderen.\u201d<\/p>\n \u00a0<\/p>\n Toch is het allemaal nog vrij nieuw en zodoende blijft de schaal van de Blauwe Economie vandaag \u2013 zeker in de Benelux \u2013 nog beperkt. \u201cVoor veel mensen moet het nog vorm krijgen. De groene economie bestaat nu dertig jaar en net op het moment dat mensen dat beginnen te begrijpen en er voeling mee krijgen, ontstaat plots die Blauwe Economie. De grootste belemmering is echter dat mensen er geen flauw idee van hebben wat er allemaal mogelijk is<\/strong>.\u201d<\/p>\n \u00a0<\/p>\n \u201cVan zodra mensen zien en horen wat kan gerealiseerd worden, wordt iedereen meteen wild enthousiast. Al moeten we er dan jammer genoeg meteen aan toevoegen dat enthousiasme en kennis alleen niet toereikend zijn. We missen namelijk de capaciteit om de projecten effectief en snel door te voeren<\/strong>, en dat is het grote probleem in Belgi\u00eb en Vlaanderen\u201d, aldus Gunter Pauli.<\/p>\n \u00a0<\/p>\n \u201cAlle projecten worden onderworpen aan allerlei haalbaarheidsstudies die dan ook nog eens gecertifieerd moeten worden en audits moeten doorstaan, om nog maar te zwijgen van de businessplannen die dan worden opgemaakt. Terwijl men niet eens weet waarover men praat. Er liggen zoveel uitdagingen te wachten, maar de uitdagers weten niet hoe ze die succesvol moeten opnemen<\/strong>.\u201d<\/p>\n \u00a0<\/p>\n Dat het ook anders kan, weet de ge\u00ebngageerde zakenman uit ervaring: \u201cIk deed in China een voorstel om steenpapier te maken op basis van afval afkomstig van de mijnen. Na 16 maanden stond de eerste fabriek al recht en nog eens twee maanden later werden er nog eens drie bijgebouwd. Amper 24 maanden na het allereerste gesprek werd beslist om een vierde van de totale papierproductie om te zetten in steenpapier<\/strong>. De reden waarom de Chinezen meteen kozen voor deze manier van produceren, was het feit dat er helemaal geen water noch bomen aan te pas kwamen.\u201d<\/p>\n \u00a0<\/p>\n Ook voor de retailsector ziet Gunter Pauli heel wat opportuniteiten in de Blauwe Economie: \u201cAls we erin slagen om een heel ander distributieconcept uit te werken, zullen we beseffen dat er veel betere manieren zijn om meerwaarde te realiseren dan door groenten en fruit uit Nederland naar Belgi\u00eb te brengen om het hier een beetje goedkoper te verkopen en zo de concurrentie een hak te zetten. We moeten de hele kostenstructuur en balanswaarde met een fris hoofd bekijken<\/strong> en bepalen hoe we erin kunnen slagen om een product van hoge kwaliteit tegen een lagere prijs aan te bieden.\u201d<\/p>\n \u00a0<\/p>\n \u201cHet belangrijkste kenmerk dat de verkoop altijd draaiende heeft gehouden, is het aanbieden van een product van een betere kwaliteit tegen een lagere prijs. Dat betekende dat we alles in China moesten laten maken, de goederen moesten verschepen van Oost naar West, inkoopbureaus uit de grond moesten stampen in Shanghai, Bangladesh of Vietnam en dat alles in een poging om zo goedkoop mogelijk in te kopen. Daar zeg ik vandaag resoluut nee tegen<\/strong>.\u201d<\/p>\n \u00a0<\/p>\nPaddenstoelen kweken met koffieafval<\/h2>\n
Bureaucratie blijft grote belemmering<\/h2>\n
Betere oplossingen dan fruit uit Nederland in Belgi\u00eb verkopen<\/h2>\n
\u201cJe moet je afvragen: hoe kan ik de klant verrassen?\u201d<\/h2>\n