Wie op het internet surft laat vaak sporen na: dat gebeurt onder meer via cookies, die die bijhouden welke sites men bezoekt. Zijn daar sites van luxebedrijven bij, dan wordt de betrokken surfer wellicht niet afgeremd door hogere prijzen en kan hem dus een hogere prijs worden voorgesteld. Of nog: iemand bezoekt de site, gaat vervolgens naar een andere site en keert vervolgens toch terug: die is duidelijk echt ge\u00efnteresseerd en dus schrikt een hogere prijs hem allicht niet af.<\/p>\n
\u00a0<\/p>\n
Ook klanten die in het verleden al duurdere producten hebben gekocht, zullen zich ook nu niet laten afschrikken door het prijspeil. En: als iemand in een gemeente woont waar de inkomsten hoger liggen, kan hij vast ook meer betalen. Internetwinkels die over deze informatie beschikken, kunnen hun klanten met een hoger aankoopprofiel inderdaad hogere prijzen aanrekenen om zo hun rendement op te krikken.<\/p>\n
\u00a0<\/p>\n
Mag het of mag het niet? Ondanks enkele wettelijke initiatieven en onderzoeken door economische inspectiediensten werd nog geen verbod opgelegd. Als koper en verkoper het eens zijn over het product en de prijs is er een geldige aankoop.<\/p>\n
\u00a0<\/p>\n
Is het ethisch verantwoord? Jorg Snoeck van RetailDetail ziet – ook voor de klant – voordelen van de bijgehouden informatie: \u201cHierdoor krijg je producten aangeboden die nauwer bij jouw interesses aansluiten”. Dat kan ook offline doorgetrokken worden: als je in een fysieke winkel met je gsm of smartphone rondloopt, kan de winkel eventueel detecteren wat je vroeger kocht en je op interessante aanbiedingen in de winkel wijzen.<\/p>\n
\u00a0<\/p>\n