Is er werkelijk sprake van disruptie in foodretail? Voorlopig blijft de supermarkt het dominante retailkanaal, maar deze onlinespelers hebben de ambitie om daarin verandering te brengen: vier modellen om in het oog te houden.
Picnic levert gratis
In september 2015 ging het onlinesupermarktconcept Picnic van start in het Nederlandse Amersfoort. Consumenten kunnen hun boodschappen bestellen via een app, tot elf uur ’s avonds. Dan gaan de orders buiten en ’s nachts leveren de versleveranciers in het centrale distributiecentrum in Nijkerk. Van daaruit gaan de bestellingen naar lokale hubs. Daar worden ze in gekoelde elektrische busjes geladen, die de boodschappen aan huis leveren, meestal elke dag van de week op vaste tijdstippen. Leuk: consumenten kunnen de autootjes zien rijden op het scherm van hun smartphone.
Picnic belooft alle boodschappen voor de laagste prijs: zowel A-merken, huismerken als vers. Inkopen doet Picnic via Boni, lid van inkooporganisatie Superunie. Picnic werkt stad per stad aan uitbreiding. Intussen is de dienst beschikbaar in Almere, Amersfoort, Leusden, Soest en Utrecht.
AmazonFresh komt dichterbij
AmazonFresh is de online boodschappendienst van e-commercegigant Amazon, en het is dus betwistbaar of je dit nog een startup kunt noemen. Ondanks de naam maakt verse voeding slechts een beperkt deel uit van het aanbod. AmazonFresh groeit stap voor stap en is nu aanwezig in een tiental Amerikaanse regio’s. Een lidmaatschap kost 299 dollar (200 dollar voor Prime-leden) en levering is gratis vanaf 40 dollar.
Sinds juni is de dienst ook beschikbaar in Londen. Het is nog even wachten op andere Europese steden – maar erg lang kan dat niet duren. Een bedreiging? Alleszins jaagt AmazonFresh de concurrentie op: levering binnen het uur wordt de norm – en dat is een kostelijke logistieke nachtmerrie. Amazon heeft echter diepe zakken en veel geduld…
Ocado, de pionier
Ocado is een Britse ‘pure player’: de organisatie heeft geen winkels en levert al sinds 2002 aan huis. Bestellen kon aanvankelijk enkel op de website, maar kan al sinds 2009 ook met een app. Sinds 2010 is het bedrijf beursgenoteerd. Ocado levert merkproducten (die het inkoopt bij Waitrose) en producten onder huismerk. Bovendien heeft de e-tailer een akkoord met Carrefour voor het distribueren van Franse producten op de Britse markt. Ocado biedt een versgarantie en spiegelt zich qua prijsniveau aan Tesco. Scherp, dus.
Bezorgen kost tussen 2.99 en 6.99 pond, afhankelijk van bedrag en tijdstip. Op woensdag is de dienst gratis. De onderneming dekt nu het grootste deel van Engeland en Wales vanuit 22 supergeautomatiseerde distributiecentra. Het wil de technologie achter die hubs ook verkopen aan andere retailers. Overigens: Procter & Gamble nam een aandeel van 1% in het bedrijf.
Persoonlijke shoppers bij InstaCart
InstaCart kun je een soort Uber voor boodschappen noemen: persoonlijke shoppers gaan je bestelling ophalen in de winkel van je keuze en komen je goed gevulde boodschappentas nog dezelfde dag aan de voordeur afleveren. De dienst is beschikbaar in een twintigtal Amerikaanse regio’s in een beperkt aantal winkelketens, waaronder Harris Teeter, Publix, Food Lion, Costco, BJ’s en Whole Foods. Levering kost 3,99 dollar (vanaf een bestelling van 35 dollar) en lidmaatschap kost 99 dollar per jaar.
Achter de app zit een karrenvracht aan slimme algoritmes om de leveringen te optimaliseren en de consument extra diensten aan te bieden (zoals advies bij recepten of diëten). Een bedreiging voor de supermarkt is Instacart niet echt, aangezien de koeriers gewoon hun boodschappen doen in een fysieke winkel in de buurt, zoals elke andere klant. Bij partnerwinkels mogen de Instacart koeriers zelfs gebruik maken van de snelkassa.
