Wat heb je tegenwoordig nog voor honderd euro? Een koffer vol bedenkelijke mondvoorraad, zowaar. Komt goed uit, nu het immers oorlog is. Hoezo? U leest het in het twijfelachtige nieuwsoverzicht van RetailDetail Food!
Vette fastfood
Er verschenen afgelopen week weer heel wat verhelderende berichten op uw favoriete website, maar er was er slechts één dat met uw onverdeelde aandacht aan de haal ging. We stonden versteld. Mijn onvolprezen collega Khadija, die normaal gezien nochtans van geen kleintje vervaard is, wist even niet meer waar ze het had. De e-mailberichten bléven maar binnenlopen. Een tsunami was het, een niet te stuiten lavastroom. En dat terwijl we écht wel wat anders te doen hadden. Zoals: de rondleidingen voorbereiden voor de bezoekers van het technologiefestival Supernova die dit weekend in onze retailhub de toekomst van retail met eigen ogen kunnen aanschouwen, bijvoorbeeld. U komt toch ook?
Maar goed. Wat wil het geval? We hadden een nieuwsberichtje over een Hollandse prijsstunter die de grens overstak. Een suspecte opkoper van restpartijen die na de Nederlanders ook de Vlamingen wil verleiden met zogenaamde ‘verrassingspakketten’ van honderd kilogram diepvriesvoedsel voor honderd euro. Nee, geen groenten hoor, enkel vette fastfood, of wat had u gedacht. Maar wacht eens even. Honderd kilo tegen honderd euro? Hebben we dat goed gelezen? En jawel hoor, daar zat het spel op de wagen: “Is dat echt waar? Kunt u mij zo’n pakket bezorgen? Waar kan ik reserveren? Stuurt u die truck even onze kant op? Heeft u ook pakketten van tien kilo voor tien euro?” Enzovoort, enzovoort.
Totale oorlog
Kijk, wij doen dagelijks ons uiterste best om de geïnteresseerde lezer te verheffen met wetenswaardige inzichten, urgente nieuwtjes, boeiende interviews en diepgravende analyses. We wijzen ons hooggeacht publiek op de toonaangevende trends in de foodsector: gezondheid, duurzaamheid, convenience, transparantie, authenticiteit… Maar wanneer schiet de verzamelde FMCG-wereld dus écht wakker? Als er voor géén geld afgekeurde pizza’s en nét niet bedorven viandellen te scoren vallen. Dàn wel, dus. Mooi is dat. En dan schrikken dat de helft van de medewerkers in retail te dik is? Komaan!
Terwijl u best wat had kunnen bijleren, de voorbije dagen. Als u dat had gewild, dus. Bijvoorbeeld, dat er een heuse totale oorlog zit aan te komen in de foodsector. Jawel, dat is wel degelijk ùw sector, de sector waarin u dagelijks labeurt om de filet pur bij uw patatten te verdienen. Of om twijfelachtige diepvriespakketten te kopen, dat ook. Die sector, dus, zal allerminst ontsnappen aan digitale disruptie. Foodretailers die het ook niet meer weten, trachten hun krimpende marges te compenseren door hun leveranciers uit te persen als rijpe bloedappelsienen, terwijl Amazon en Ocado niet meer bijkomen van het lachen. Tja, dan had u maar data-analist moeten worden.
Listig vermomd
Over Ocado, die baanbrekende Britse online supermarkt, hadden we trouwens breaking news: de e-tailer komt naar België! Echt waar. Volgende week, om precies te zijn. Meer bepaald naar Brussel, naar Paleis 7 van de Heizel, waar immers het niet te missen RetailDetail Food Congress plaatsvindt. “Een technologiebedrijf, listig vermomd als online supermarkt”, schreven we over het bedrijf. Klinkt spannend, toch? U moest die tickets allang besteld hebben.
Want het is niet omdat België nog wat achterophinkt inzake e-commerce in de voedingsbranche, dat het hier nooit wat gaat worden met online boodschappen. Die markt groeit exponentieel, en de cijfers in onze buurlanden spreken boekdelen. Onze noorderburen hebben zopas zelfs de Britten voorbijgestoken. Waarvoor hulde. Met dank aan Picnic, zonder twijfel, en aan Albert Heijn. Nu wil het toeval dat de ene al in ons land actief is en de andere mogelijk niet lang op zich zal laten wachten. Bent u klaar? Dat vreesde ik al…
Zonder te betalen
Trouwens, over Albert Heijn gesproken: op amper een steenworp van onze hippe kantoren bevindt zich een bijzonder succesvolle vestiging van de keten. We halen er wel eens een slaatje voor de lunch, daar zullen we niet flauw over doen. We gaan dan haast ongemerkt op in het zeer diverse publiek van ongewassen studenten, hippe reclameboys en kleurrijke buurtbewoners. Want zo’n wijk is het wel. Soms loopt er iemand zonder te betalen de kassa’s voorbij. Tja.
Maar daar gaat de retailer wat aan doen: binnenkort wordt dat gewoon legaal. Inderdaad, het is eigenlijk simpel: als je de kassa’s weghaalt uit de winkel, dan kan niemand er nog voorbijlopen zonder te betalen. Zo is het maar net. Dus plant Appie de uitrol van een volstrekt kassaloos winkelconcept. Je moet er tikken in plaats van te pinnen. “Een mijlpaal”, zeggen ze zelf. U kent het, die typisch Hollandse zelfverzekerdheid. Maar wie zijn wij om ze tegen te spreken? Precies. Kortom, het compleet voorbijgestreefde concept Amazon Go kan nu wel inpakken.
Trop is teveel
Niet betalen, dat klinkt in elk geval beter dan teveel betalen. Nochtans is dat exact wat wij doen, en dan nog wel voor onze nationale trots, ons bier. Allemaal de schuld van de aller-allergrootste brouwer ter wereld, die in eigen land hogere prijzen aanrekent dan in de buurlanden, en die bovendien belet dat wij ons pintje dan maar in Frankrijk of Nederland zouden bestellen. Sympathiek! Nu goed, mogelijk moet AB InBev binnenkort dus ook teveel betalen: een stevige Europese boete, met name. Maar het kan nog even duren.
Wat ze bij Coca-Cola hebben betaald voor Tropico, dat willen we niet eens weten. Het is naar verluidt immers een “legendarisch” Frans fruitsapmerk, dat reclame maakt met een praatgrage papegaai en de slogan “quand c’est trop c’est Tropico”. Het zal dus ook teveel geweest zijn. Niet zo bij Jef Colruyt, die nog wel eigen aandelen wil inkopen, maar enkel ‘als er zich kansen voordoen’. Dat aandeel noteert niet bepaald tegen de laagste prijs, namelijk. En er is geld nodig om te investeren in digitalisering en robots, onder andere. Gaan ze zo de komst van Jumbo pareren? Geen greintje schrik hebben ze in Halle. Volledig ten onrechte, nochtans.
Rioolputje
Want wat lezen wij in het weekblad Trends? Dat Jumbo simpelweg België gaat veroveren. Het wordt een walk-over, aldus de enige echte retailexpert die naam waardig. En dus kan de familie Colruyt maar beter maken dat ze een alliantie sluiten met het gele gevaar. Een fusie, als de bliksem. Jawel hoor, hij heeft zich niet ingehouden, onze Grote Roerganger. En passant geeft hij ook nog mee dat retailers hun hopeloze achterstand op de technologiespelers nooit meer kunnen inhalen, dat er twintigduizend winkels zullen sluiten en dat België het rioolputje is van Europa. Hadden we al gezegd dat het oorlog was? Geloof ons, de captain of retail heeft weer veel vrienden gemaakt deze week!
En dan nog dit: “Meel is het perfecte glijmiddel.” Dat stond in de krant, donderdag. Hm, ik ga het toch niet proberen, dacht ik toen ik het las. Maar het bleek om iets anders te gaan: een notenreep met krekelmeel, namelijk. Bedacht door een ondernemer die na alle fiasco’s van de voorbije jaren toch maar niet wil aanvaarden dat consumenten geen insecten lusten. Krekelmeel is duurzaam, leerde ik nog, maar ook duur: wel honderd euro voor een kilo. Hm, ik ga het toch niet proberen, dacht ik toen ik het las. Hey, voor dat bedrag kan ik wel honderd kilo dubieus diepvriesvlees kopen. Zo is het toch? Ik ben al weg! Tot volgende week!
Elke vrijdag een overzicht van het FMCG-nieuws in uw mailbox? Meld u hier aan voor onze gratis RetailDetail Food Newsletter.
