De lange tenen van A&F
“Wie mooi is, mag er werken. Wie lelijk is, mag alleen kleren kopen bij Abercrombie & Fitch”, schreef De Standaard aan de vooravond van de officiële opening van de flagshipstore in de Brusselse bovenstad. Dat de journaliste bovendien het Centrum voor gelijkheid van kansen en racismebestrijding opvoert, dat duidelijk stelt dat “leeftijd en fysieke eigenschappen discriminatiegronden zijn waarop de werkgever niet mag weigeren”, volstond om de journaliste meteen de toegang tot de zaak te weigeren tijdens de perspreview.
Meteen gingen de poppen aan het dansen. Volgens de Vlaamse Vereniging van Journalisten heeft de kledingketen “de persvrijheid beknot” en in een opgemerkt opiniestuk veegt Marc Michils, CEO van reclamebureau Saatchi & Saatchi, de vloer aan met A&F: “De modellen van Abercrombie & Fitch mogen dan spierbundels zijn, de keten zelf gedraagt zich als een stelletje watjes. Een journalist weigeren wegens een te kritisch stuk, maakt een stoer kledingmerk al snel flauw en ouderwets.”
Niet voor het eerst
In dit tijdperk van sociale media en voortdurend communicerende consumenten is de nieuwe norm inderdaad net de dialoog aan te gaan en open te durven converseren. Abercrombie & Fitch veroorzaakt met zijn afwerende houding daarentegen zelf een storm in een glas water, want ook op Twitter wordt de kwestie ondertussen gretig uitgesmeerd.
Het is trouwens niet de eerste keer dat het kledingmerk het aan de stok krijgt met de media. In mei van dit jaar was ook al een journalist van Knack Weekend niet welkom op de officiële opening van Abercrombie & Fitch in Parijs. “De timing en aanpak van het artikel pasten toen niet in het media-offensief dat het merk voor ogen had“, schrijft Knack.
Discriminatie of niet?
Ook de centrale vraag blijft op deze manier op de voorgrond: discrimineert A&F nu wél of niet? “Voor modellenwerk is het niet strafbaar om te selecteren op basis van uiterlijke kenmerken, zoals huidskleur of schoonheid”, zegt Stefan Scottiaux, professor discriminatierecht van de KULeuven. Voor ander werk, zoals de verkoop in de winkel, geldt de Europese discriminatiewetgeving wel degelijk. Dat pleit alvast tegen A&F, dat in Londen al een rechtszaak verloor tegen een meisje dat als verkoopster was aangenomen maar naar de stock werd verbannen omdat ze een armprothese bleek te hebben.
Het Centrum voor heeft ondertussen alvast verklaard een onderzoek te zullen instellen. Aangezien schoonheid bezwaarlijk een objectief criterium kan worden genoemd, zal het CGKR een steekproef houden onder het winkelpersoneel om te zien of gediscrimineerd wordt op basis van leeftijd. Als alle medewerkers bijvoorbeeld jonger dan 25 zijn, is kan dat het centrum grond zijn om verdere stappen tegen de keten te ondernemen.
