De Zwitserse uurwerkmaker Swatch heeft een geweldig jaar achter de rug. De vraag naar uurwerken blijft onafgebroken stijgen (Japan is ongeveer de enige uitzondering) en het einde van de groei is nog lang niet in zicht. Na de 1600 aanwervingen in 2010 komen er dit jaar nog eens 1500 bij, meldde topman Nick Hayek op een persconferentie.
Ook de eerste twee maanden van dit jaar waren erg sterk: de omzet steeg daarin met “een percentage met twee cijfers” vergeleken met het jaar ervoor. Nochtans had de sterke wisselkoers van de Zwitserse Frank de winsten al met 100 miljoen frank (77 miljoen euro) verminderd.
Investeren in mensen én gebouwen
De vraag naar Swatch-uurwerken blijft voortduren en dat stelt het concern voor praktische problemen. De productie kan de vraag immers niet volgen, en ook de productie zomaar vergroten kan niet. Daarvoor zijn immers gespecialiseerde werkkrachten nodig, en die zijn erg schaars. De horlogereus heeft nu zelfs zijn toevlucht gezocht tot metselaars en bakkers, die het omschoolt tot tot uurwerkmakers en mecaniciens. Daarnaast hebben de Zwitserse uurwerkbouwers onder elkaar een gentlemen’s agreement gesloten om geen personeel van elkaar in te pikken door een opbod aan salarisvoorwaarden te doen.
Naast de investeringen in personeel, gaat Swatch ook veel geld pompen in gebouwen: de hoofdzetel in Biel en vier andere Zwitserse sites worden serieus uitgebreid en er komt een gloednieuwe vestiging in La Chaux-de-Fonds. Daarnaast komt er een extra productielijn voor de grotendeels automatisch geproduceerde Swatch-horloges. Als deze investeringen er komen, en daar twijfelt topman Nick Hayek niet aan, zou de omzet tegen 2014 over de barrière van 10 miljard Zwitserse Frank (7,7 miljard euro) moeten stijgen. Dat is bijna dubbel zoveel als in 2010.
Het uur van de waarheid?
Toch ziet niet iedereen de toekomst van Swatch zo rooskleurig in. Horlogebusinessspecialist Grégory Pons ziet een aantal gevaren voor de Zwitserse groep. “Ten eerste: de groei van Swatch is geconcentreerd in China. Als de zeepbel daar openspat, zou dat desastreuze gevolgen hebben voor Swatch. De Noord-Afrikaanse revoluties zijn zeker ook niet onmogelijk in China. Daarnaast hanteerde de groep een zeer gevaarlijke strategie ten overstaan van de slechte wisselkoersen: ze lieten hun prijzen stijgen om zo hun winstmarge te behouden. Artikelen duurder maken maar niet (veel) beter, dat is een zeer gevaarlijke tactiek.”
Als derde gevaar wijst Pons op LVMH, dat op oorlogspad is in de horlogesector. Eerst nam de luxegroep Bulgari over, wat Swatch volgens Pons nooit had mogen laten gebeuren. Nu is de kans niet onbestaande dat LVMH zijn pijlen richt op Swatch: “Geen enkele groep is daarvoor veilig. Ook niet voor een onbekende rijke Chinees of een investeringsgroep overigens. De beste strategie die de familie Hayek daartegen kan volgen, is om die grotere omzet te beloven – en daarmee ook het bijpassende dividend. Dat kan al die kleine aandeelhouders misschien genoeg aan Swatch binden om zo’n overname af te blokken.”
