Merkt u het ook? De sfeer is uitermate zorgeloos en gezellig in de prachtige sector van de snel bewegende consumentengoederen. Rivaliteit? Och, dat is relatief. Foodretail is een ponykamp. De gezelligheidsmeter slaat rood uit – of was het geel?
Oorverdovend
Neemt de concurrentie werkelijk toe op de Belgische foodretailmarkt? Er zijn mensen die dat durven beweren, maar wij zijn zo vrij om daar toch aan te twijfelen. De signalen die wijzen op een geheel ontspannen, zorgeloos handelsklimaat klinken namelijk oorverdovend. Neem nu de activiteiten in het biologische segment van de markt. U weet wel, het onderdeel dat zich hoofdzakelijk richt tot welstellende stadsbewoners van het genre ‘heb je poen, koop dan groen’. Veganisten op Veja-sneakers. Wel, het ging daar nooit beter dan nu.
Niet alleen opende deze week de alweer dertigste Bio-Planet de deuren, in de vurige stad Luik, ook kondigde biomarkt The Barn de opening aan van twee nieuwe filialen. Nu moet u weten, The Barn, dat is een weliswaar sympathiek project van enkele goedbedoelende idealisten, maar met alle respect: een gevaarlijke, geoliede retailmachine is het tot nader order niét. Dus als zij op korte tijd hun omvang weten te verdubbelen, dan zal het met die marktstrijd best wel meevallen, denken we. Er is nog plaats in de VIP-lounge van de foodwereld.
Op spuwafstand
Of kijk naar wat Carrefour Belgium tegenwoordig uitspookt: het ene prettige projectje na het andere, alsof er niks urgenters te doen valt. Het bedrijf dat vorig jaar nog een pijnlijke herstructurering moest verteren, opent nu doodleuk een café. Tot overmaat van ramp is het een café zonder bier. Dat ze met die originele benadering slechts terugkeren naar de wortels van het concept – waar dacht u dat de benaming café vandaan kwam? – tot daar aan toe, maar dat ze de innovatie trots aankondigden met een wel héél onscherpe foto, doet twijfels rijzen over het lanceringsbudget: een echte fotograaf kon er niet eens af.
Je merkt het ook in onze binnensteden: de markt is groot en rijk genoeg voor iedereen. Dus kan Delhaize het zich permitteren om verschillende Fresh Ateliers te openen in één en dezelfde straat, ook al bevinden zich daar op spuwafstand al meer dan voldoende vestigingen van Proxy Delhaize, Carrefour Express en onduidelijke lokale neringdoeners die elk op hun manier een slaatje willen slaan uit de groeiende on-the-go consumptie. Een verdringingsmarkt? Nee hoor, foodretail zal immers knus zijn of niet zijn. De gezelligheidsmeter slaat donkerrood uit.
En dan zwijgen we nog over Aldi, ooit een agressieve krijgsmacht die de traditionele supermarkten én merkfabrikanten de stuipen op het lijf joeg, vandaag niks minder dan een louter liefdadigheidsinstelling die zich populair hoopt te maken met de verkoop van rozen en bananen uit eerlijke handel. Retail is oorlog? Hm, toch eerder een ponykamp, nader beschouwd.
Leedvermaak
Marktleider blijven is in zulke gunstige context amper een uitdaging. De concurrentie een poepje laten ruiken: dat is wat Colruyt al jàren doet, spelenderwijs. De laagste prijzen en toch de hoogste marges: niemand doet het de discounter na. Ongenaakbaar zijn ze. Of beter gezegd: wàren ze. Niet dat ze nu plots uit de gratie van de consument zijn gevallen, wel integendeel: de jaarcijfers waren goed, het marktaandeel steeg alweer en het dividend ging omhoog. Maar de analisten morden. Dat wij vorige week een nochtans genadeloze doorlichting publiceerden over dat dubieuze ras der beursexperts mocht niet baten: het aandeel maakte een duikvlucht. Het inspireerde de media tot koppen vol leedvermaak: ‘Colruyt in promotie’, ‘Rode prijzen bij Colruyt’… enfin, u ziet het plaatje wel.
Wij van RetailDetail deden daar niet aan mee. U kent ons: wij hebben meer stijl dan dat. En wij zien het potentieel dat die zelfverklaarde financiële experts blijkbaar ontgaat. Neem nu de klimaatverandering: die speelt helemaal in het voordeel van de laagsteprijzenkampioen. Naarmate temperaturen van boven de dertig graden het nieuwe normaal worden, zullen steeds meer klanten verkoeling komen zoeken in de versmarkt. We willen Jef adviseren om voortaan inkomgeld te vragen. Bingo! Colruyt hoeft bovendien helemaal niet meer bang te zijn van ‘Hollandse prijzen’. Die zijn nu voltooid verleden tijd. Bij onze noorderburen stegen de prijzen voor voeding het hardst in tien jaar. Dat komt deels door een btw-verhoging. Het verschil met de Belgische woekerprijzen wordt kleiner, de unique selling proposition van die Nederlandse nieuwkomers is bedreigd.
Exclusieve beelden
Ze kunnen, kortom, maar beter thuisblijven. Of niet? Bij Jumbo voelen ze zich niet aangesproken: ze openden afgelopen donderdag officieel hun Belgische hoofdkantoor en kondigden meteen ook de eerste drie locaties aan. Locaties die iedereen al kende, dat dan weer wel. Let toch maar goed op: Veghel speelt het bijzonder leep, zo blijkt uit exclusieve beelden die Filet Pur hier in wereldprimeur mag onthullen. Het gele gevaar opende namelijk in alle stilte een eerste testwinkel in de Antwerpse binnenstad, zo ontdekten we. Daar experimenteert de retailer stiekem met een ongezien etnisch assortiment, met onwaarschijnlijke dumpingprijzen én met financiële diensten op een verrassende locatie. Goed gezien, en een voorbeeld voor de concurrentie, qua inspelen op megatrends als verstedelijking en verkleuring.
Tot slot nog dit. Sokken van de Lidl, sandalen van de Zeeman en nu dus ook T-shirts van den Aldi: marginaal is het nieuwe hip, kitsch het nieuwe cool. Om één of andere reden zijn jongeren zonder budget plots een interessante doelgroep geworden voor foodretailers. Dringende boodschap richting Halle: zonder petjes van Cara Pils is zo’n festivaloutfit toch niet àf? En vlug een beetje, want Graspop is al bezig en Rock Werchter begint volgende week. Hoe zit dat met die slagkracht, dat reactievermogen, die proactieve ingesteldheid? Geen wonder dat de beurskoers daalt. Tot volgende week!
Elke vrijdag een overzicht van het FMCG-nieuws in uw mailbox? Meld u hier aan voor onze gratis RetailDetail Food Newsletter.
