Er is een bijzondere trend aan de gang in foodretail: het afhaalpunt zonder parking, het restaurant zonder tafels, de winkel zonder enseigne… Wat dat allemaal betekent? U verneemt het in het feitenvrije nieuwsoverzicht van RetailDetail Food.
Stadsmussen
Het begon allemaal met Carrefour Belgium, afgelopen maandag. De retailer zette de toon onder het motto ‘Just walk in’. Een schril contrast met het ‘Just walk out’ van de kassaloze Amazon Go winkels, inderdaad. Je moet in die fameuze voetgangersdrive nochtans evenmin langs de kassa passeren, aangezien je in principe al online betaald hebt. Maar het blijft toch wat wringen om een goed bekkende benaming te vinden voor zo’n afhaalpunt voor stadsmussen. De Fransen hebben zelf al moeite met het meervoud van ‘drive piéton’. Maar wat is het alternatief? Stadsdrive? Stadsafhaalpunt? Tja. Walk-in Drive dus, wegens bruikbaar in het Frans, in het Nederlands én in de taal die goed op weg is om dominant te worden in onze prachtige hoofdstad: gebrekkig Engels. Het ging, voor de goede orde, niet eens écht om een primeur: die was vorig jaar namelijk voor de Fresh Atelier gemakswinkel van Delhaize, in de Ravensteingalerij. Juist is juist.
Dezelfde dag maakten we kennis met het fenomeen ‘virtueel restaurant’: dat is een eetgelegenheid die er geen is. Een pand dat wél een keuken omvat, maar geen tafels of stoelen. Je kan er maaltijden bestellen, maar niet nuttigen. Welja, die zogenaamde ‘cloud kitchens’ werken uitsluitend voor bezorgdiensten als Deliveroo en Uber Eats. Je dénkt dat je bij een authentieke sushi bar bestelt, of bij een typische pizzeria. In werkelijkheid komen die gerechten uit dezelfde semi-industriële faciliteit en werden ze speciaal ontworpen om ook na een kwartiertje op de fiets nog genietbaar te zijn. Een niet onsuccesvol concept, als je bedenkt dat Europees marktleider Keatz vlotjes 12 miljoen euro ophaalde bij investeerders.
Luxeshoppers
Het blijft niet bij virtuele restaurants: in de stille Kempen opent komende maand bovendien een virtuele Colruyt. Echt waar: een laagsteprijzenwinkel die er eigenlijk geen is. Begrijpe wie kan. De discounter heeft er een nagelnieuwe Alvo winkel overgenomen van ondernemers die het niet meer zien zitten. En die knappe supermarkt is nu eenmaal véél en véél te mooi om de naam Colruyt te mogen dragen. Het is niet anders. Een echte Colruyt is immers grijs, ruw en onbehouwen. Designtegels en hippe draadschappen vloeken met de prijspositionering. Bovendien heeft die bewuste winkel geen kille koelcel voor de groenten en zuivelproducten, maar wel gebruiksvriendelijke, comfortabele koelmeubels. Met deurtjes, bovendien. Stel je voor.
De inwoners van Bouwel weten niet half hoe gelukkig ze zijn, dat ze zo goedkoop gaan kunnen shoppen in een super-de-luxepand. Met vloerverwarming, zelfs! En duurzame warmteterugwinning! Maar Jef klonk onverbiddelijk op de wekelijkse directiemeeting: er komt géén Colruyt op de gevel. No pasarán! Dus is het CoMarkt geworden. Ja, ze hadden nog enkele uithangborden liggen uit 2003, toen ze voor de overgenomen winkels van de failliete Laurus-groep een tijdelijk enseigne in het leven riepen. Recyclage, helemaal in lijn met de groene ambities van de onderneming.
Sabotage
Overigens, die Kempen zijn helemaal niet zo stil. Het wordt daar zelfs behoorlijk druk. In Rijkevorsel (in de volksmond ook wel Veussel genoemd) gaan namelijk de wildste geruchten de ronde. Dat Jumbo er een winkel zou openen, hadden we al maanden geleden gesignaleerd. Maar nu blijkt dat ze niet de enigen zijn. Naast onder andere Hubo, Aldi, Action, Bel&Bo, Zeeman en Kruidvat zou namelijk ook Albert Heijn overwegen om er een supermarkt te vestigen. In een dorp van 7.800 inwoners. Je houdt het niet voor mogelijk. Maar de strategie is duidelijk. Let op onze woorden: die Hollanders gaan elkaar blijven saboteren dat het een aard heeft, de komende maanden en jaren. Voor de andere ketens is de boodschap helder: blijf gewoon uit de vuurlinie en kijk glimlachend toe terwijl ze elkaar afmaken. Komt helemaal goed!
Daarmee was het gele gevaar nog niet uit het nieuws. Deze week openden ze in Veghel een heus Jumbo Food College powered by La Place, een hele mondvol inderdaad. Het gaat om een kennis- en opleidingscentrum van de supermarktketen en haar zusterbedrijf, de restaurantketen La Place. Samen slaan ze aan het innoveren tegen een snelheid die zelfs Dylan Groenewegen het nakijken geeft. “We geloven heilig in de kruisbestuiving tussen horeca en retail,” aldus CEO Frits van Eerd. “We zien een groot potentieel in het toevoegen van steeds meer culinaire aspecten aan de winkelervaring.” En hij heeft overschot van gelijk, uiteraard. Plaatst van Eerd hier een beslissende demarrage? Als concurrent zou ik er toch niet àl te gerust op zijn.
Ontroering
Maar over naar Frankrijk, waar ik sinds vorige week tot mijn eigen verbazing een schare nieuwe fans tot m’n volgers mag rekenen (welkom, liefste zuiderburen). Het reclameminnende deel van de bevolking aldaar beleeft momenteel een waar delirium. Dat komt namelijk doordat Intermarché een nieuwe televisiespot heeft vrijgegeven. U moet weten, de Musketiers genieten nogal een reputatie op dat vlak (bij ons hebben ze er uiteraard de budgetten niet voor): ze kunnen er prat gaan op een hele reeks knappe spots met filmische kwaliteiten, die schaamteloos inzetten op de vertederde glimlach, het traantje van ontroering. Het soort spot dat de meeste retailers strikt reserveren voor de kerstperiode, quoi. Bij Intermarché is het altijd kerst. Ook wanneer de lente aanbreekt, dus. Kijkt u vooral zelf, het loont best de moeite.
Geef toe: vakwerk, toch? Oh la la la, c’est magnifique! Maar het is met gemengde gevoelens dat ik het schrijf. Diezelfde Musketiers immers werpen zich op als de onbaatzuchtige beschermers van de koopkracht, middels niets ontziende en allesbehalve duurzame stuntpromoties. Wij kennen die strijdvaardige ondernemers toch vooral als de kampioenen van het gratis vlees: je kan geen folder openen of ze smijten ons de kilo’s gehakt, koteletten en stoofvlees om de oren, voor géén geld. En anders geven ze de chocopasta wel weg. Daar kregen ze een fikse boete voor ook: 375.000 euro, daarmee kom je al een eind als je een filmpje wil inblikken. Mieux manger? Hm, ergens is er toch een discrepantie tussen de geïdealiseerde reclamewereld en de harde retailrealiteit, heb ik de indruk. Het zal wel aan mij liggen.
Hét nieuws van de week, tot slot, kwam toch van Amazon. Diepgaand onderzoek onthulde namelijk het geheime succesrecept van Jeff Bezos. Wat blijkt? Online shoppen doen mensen vooral ’s avonds, met een goed glas binnen handbereik. Dronken e-shoppers zijn goed voor een miljardenomzet! De volgende dag herinneren ze zich niet eens wat ze besteld hebben, maar ze zijn te beschaamd om de miskoop terug te sturen. Kassa! Nu het weekend zich aandient, lust ik ook wel een glaasje, maar de laptop gaat onverbiddelijk dicht. Wat u? Tot volgende week!
Elke vrijdag een overzicht van het FMCG-nieuws in uw mailbox? Meld u hier aan voor onze gratis RetailDetail Food Newsletter.
