Sinds de brexit hebben (vooral kleinere) whisky- en ginstokers in het VK het bijzonder moeilijk om hun producten naar de EU uit te voeren. De oorzaak ligt voor de hand. Door de brexit zijn de accijnssystemen niet meer gekoppeld, waardoor alles blijft steken in pakhuizen in afwachting van de afhandeling van alle formaliteiten.
Opstapelende problemen
Het verhaal dat het Financieele Dagblad brengt van een aantal stokerijen in het VK, leest als een lange “I told you so” over de impact die de brexit zou hebben op de handelsstromen tussen het Verenigd Koninkrijk en de EU. De ellende waar vooral de kleinere spelers mee geconfronteerd worden, is exact die ellende waarvoor werd gewaarschuwd in de aanloop naar 1 januari van dit jaar. Een realiteit die door de Britse premier Boris Johnson steevast geminimaliseerd werd. Eerder al werd duidelijk dat het opletten geblazen is met bestellingen bij Britse webshops.
Vooral voor accijnsplichtige goederen stapelen de problemen – en de flessen in de pakhuizen – zich op. In principe geldt voor de internationale handel in die goederen dat de accijnsheffing wordt opgeschort tot de producten effectief op de markt voor de eindgebruikers worden aangeboden. Toen het VK nog deel uitmaakte van de Europese Unie, zat het land ook mee in het interne systeem dat die opschorting automatisch regelde.
Sinds de brexit zijn de systemen tussen het VK en het Europese handelsblok echter van elkaar losgekoppeld. De formaliteiten voor de correcte afhandeling van deze goederen zijn nu dan ook een onwaarschijnlijk kluwen geworden voor fabrikanten en transporteurs.
Europa op een andere planeet
Concreet moet een zending gin of whisky voor de Europese markt eerst helemaal afgehandeld worden binnen het Britse accijnssysteem. Dan moet een geregistreerde afzender – een tussenpartij die toestemming heeft om dergelijke goederen onder de accijnsopschorting te verschepen – weer helemaal van nul af aan aanmelden in het Europese systeem. Een lastige klus, waarbij een fout snel is gemaakt. Zeker omdat de juiste kennis over de te volgen procedures niet overal voorhanden is.
De grote spelers, die hun logistiek in eigen handen hebben, raken daar nog doorheen geploeterd. Maar de kleinere spelers, die afhankelijk zijn van logistieke partners, geraken er niet meer doorheen. “Op het moment voelt het alsof Europa op een andere planeet ligt”, citeert het FD een stokerij in Edinburgh.
Geen paniek
Kleine spelers halen immers niet de volumes om een volledige vrachtwagen te vullen voor het Europese vasteland. Dat betekent dat een transporteur voor elk pallet lading de hele papierwinkel moeten doorlopen. De gevolgen laten zich raden: heel wat transporteurs laten accijnsplichtige goederen liever links liggen, uit angst dat uitgerekend dat pallet een hele zending tegenhoudt. Dat geldt overigens niet enkel voor alcohol, maar ook voor brandstoffen en tabakswaren.
De frustratie bij de Britse stokerijen is logischerwijze groot, al moet daar ook bij gezegd worden dat er geen sprake is van paniek. Niemand lijkt ervan uit te gaan dat deze situatie de stokerijen in grote problemen zal brengen. Maar Europese liefhebbers zullen wel vaststellen dat het de komende tijd moeilijker wordt om bepaalde Britse gins of whiskies in onze contreien te vinden. “Het is nu eenvoudiger om die flessen naar Amerika te sturen. Het is echt belachelijk”, vat een stoker het nog kernachtig samen.
