België - NL
Nederland - NL
España - ES
France - FR
Europe - EN
“Het kan zo niet meer verder”
“Het kan zo niet meer verder. De toestand is dramatisch. Er moet heel snel verandering komen”, vertelt een anonieme maar – volgens De Tijd – goedgeplaatste bron over Delhaize. “De dalende trend in de rendabiliteit van sommige supermarkten is alarmerend. We kunnen niet anders dan winkels sluiten.”
De concurrentie is dan ook moordend: de prijsbewuste consument kiest resoluut voor Colruyt, Aldi en Lidl, terwijl de typische Delhaize-klant er intussen met Albert Heijn een winkel bij heeft met grosso modo hetzelfde profiel maar dan met Hollandse prijzen. “De druk van de markt is enorm groot. Albert Heijn richt met zeer weinig winkels veel schade aan“, geeft een bron binnen Delhaize toe.
Voeg daar nog het personeelsbestand aan toe – “Delhaize zit met te veel en ook te dure (want oudere) werknemers” – en het hoeft niet te verwonderen dat de groep in ons land met een probleem zit. Dat bleek nog maar eens uit de jongste kwartaalresultaten, waarbij de onderliggende bedrijfswinst in het eerste kwartaal met ruim een derde kelderde tot 38 miljoen euro.
“Delhaize zit in een tang waar het niet uit kan. Het moet investeren in betere prijzen en mooiere winkels om klanten aan te trekken, maar tegelijk moet het besparen om zijn rendabiliteit op te krikken. Daarom moeten de structurele kosten worden aangepakt”, bevestigt een bron wat we hier eerder al schreven.
Carrefour-scenario?
“Hoeveel winkels dicht moeten en hoeveel ontslagen op komst zijn, is nog niet definitief afgelijnd. De top van Delhaize moet daar nog knopen over doorhakken”, schrijft de zakenkrant. Volgens sommige bronnen zal er echter even fors worden ingegrepen als vier jaar geleden bij Carrefour. De Franse groep sloot toen een 20-tal winkels en 1.600 mensen verloren hun baan. Volgens anderen rijmt “korte pijn” evenwel niet met de traditie en de bedrijfscultuur van Delhaize: “Dit is geen keiharde groep. Nooit geweest.”
Doch wat niet is, kan nog komen. Zeker onder een nieuwe CEO: Frans Muller (foto) is volgens ingewijden minder emotioneel dan zijn voorganger Pierre-Olivier Beckers en vooral een buitenstaander. De voorbije jaren zou er onder Beckers al flink wat gediscussieerd zijn, maar werden er geen knopen doorgehakt. Met de komst van Muller wordt dat anders. Had hij bij zijn aantreden niet gezegd: “U mag mij over een jaar afrekenen op mijn plannen. Ik denk dat u de komende maanden aardig wat zal zien gebeuren.” Profetische woorden?
