Colruyt vs. AB InBev
In de Colruyt-rekken doorheen het land was eind deze week een opvallende afwezige: een aantal referenties van de grootste bierproducent ter wereld, AB InBev, waren er spoorloos verdwenen, zoals De Morgen vandaag berichtte. Een paar weken geleden is inderdaad een onderhandelingsconflict ontstaan tussen de discounter uit Halle en de brouwerijgroep, bevestigen beide partijen. “Colruyt had een aantal referenties niet bijbesteld een paar weken geleden, dat klopt”, klinkt het in Leuven.
Wat de aanleiding was wil AB InBev niet kwijt, maar wel dat het intussen al is opgelost: “Vermits Colruyt een belangrijke en gewaardeerde klant is, hebben we meteen kort op de bal gespeeld en zijn we hierover het gesprek aangegaan. Ondertussen is het volledige gamma referenties van onze merken opnieuw beschikbaar bij de Colruyt-winkels.”
Boycots in het winkelrek
“Soms gebeuren dingen tijdens onderhandelingen,” reageren ze in Halle laconiek. Echter, er lijken meer en meer ‘dingen’ te gebeuren tussen de fabrikanten en de distributeurs. En dan hebben we het niet alleen over Albert Heijn die een extra korting oplegt aan zijn leveranciers. De “dynamische markt” speelt meer en meer spelers parten.
Hoewel er natuurlijk niet over wordt gecommuniceerd, vinden dergelijke incidenten waarbij producten uit de rekken worden geweerd volgens Gino Van Ossel, professor aan de Vlerick Business School, met een zekere regelmaat plaats. Al kan de draagwijdte van de ban sterk variëren van één referentie (een bepaalde verpakkingsgrootte bijvoorbeeld) tot een hele portefeuille aan merken.
Meer prijsanimo
Van Ossel heeft bovendien de indruk dat de frequentie van de conflicten toeneemt: “De markt wordt vinniger. Vanuit de hoek van de leveranciers hoor ik ook dat er steeds minder jaarcontracten worden afgesloten. Het gebeurt vaker dat de distributeurs en de producenten al om de pakweg twee maanden samenzitten.”
Volgens de retailprofessor is het een direct gevolg van de sterkere prijsanimo in de supermarkten. Aangezien elke retailketen fel bezig is met zijn prijsimago, wordt er op dat gebied ook veel meer gebenchmarket onder de spelers. De prijzen schommelen sterker en daarmee stijgt ook de druk op de leveranciers.
Als de prijs bij de een immers lager ligt dan bij de ander, wil – of in Colruyts geval moet – die ander daar ook aan kunnen voldoen. En dan keren de retailers zich tot de leveranciers. Of zij spelen even kort op de bal als de retailers, of ze zien hun plekje op het schap in gevaar komen.
