Dinsdag heeft de Schone Kleren Campagne op de aandeelhoudersvergadering van kledingketen H&M een opmerkelijke resolutie laten stemmen. Bedoeling was aandeelhouders mee te laten betalen voor een leefbaar loon voor de textielarbeidsters. De resolutie werd echter weggestemd.
Orgelpunt van TurnAround H&M-campagne
“H&M blijft consumenten misleiden door te claimen dat het merk grote vooruitgang boekt op het realiseren van een leefbaar loon voor kledingarbeiders. Het tegendeel is waar; het is een onmiskenbaar feit dat de arbeiders in fabrieken waar H&M inkoopt nog lang geen leefbaar loon verdienen.” De Schone Kleren Campagne windt er geen doekjes om: van de belofte die H&M in 2013 deed om 850.000 textielarbeidsters in Bangladesh en elders een ‘leefbaar loon’ te garanderen, is niet veel – om niet te zeggen niets – in huis gekomen.
En dus lanceerde de ngo de campagne ‘TurnAroundH&M’, met een petitie die door bijna 180.000 mensen werd ondertekend. Die werd dinsdag, net voor de algemene aandeelhoudersvergadering, werd overhandigd aan de CEO van H&M, Karl-Johan Persson (telg van de controlerende grootaandeelhoudersfamilie). “Die antwoordde dat hij dezelfde doelen heeft als wij, maar die via andere wegen wil bereiken. Iets wat wij veel te traag vinden”, zegt campagneleidster Anne Bienias in Het Nieuwsblad.
Orgelpunt van de hele actie was een resolutie in de algemene aandeelhoudersvergadering. Om toegang te krijgen tot die vergadering, had de organisatie zelf tevoren enkele aandelen gekocht. “H&M is van plan om zo’n 1,6 miljard euro aan dividenden uit te keren aan zijn aandeelhouders”, zegt Anne Bienias. “Als een meerderheid ermee akkoord gaat om die uitkering te weigeren en daarbij het management verplicht om die smak geld in een fonds te storten en zo de lonen van de textielarbeidsters op te trekken, dan hebben we een steen verlegd.”
Slag niet thuisgehaald
Niet geheel onverwacht werd het voorstel weggestemd: naar verluidt zou slechts een twintigtal van de bijna 600 aanwezige aandeelhouders voor hebben gestemd. “We hadden eerlijk gezegd niet gedacht dat ons voorstel het zou halen”, zegt Biennias. “Al was het maar omdat de oprichtende familie nog altijd een heel groot pakket aandelen vertegenwoordigt, terwijl ook flink wat financiële instellingen in het kapitaal van H&M zitten. Uiteindelijk moet het management dit probleem oplossen. Als aandeelhouder kan je alleen maar druk zetten.”
Toch vindt de Schone Kleren Campagne de actie wel geslaagd: “Eigenlijk was het er ons vooral om te doen het management én de andere aandeelhouders een geweten te schoppen en tegelijk een boodschap te sturen naar de honderdduizenden klanten die H&M dagelijks over de vloer krijgt. Misschien hadden we onze slag wel thuisgehaald als we hadden voorgesteld om pakweg 5% van het dividend in zo’n fonds te stoppen, maar dan zou de boodschap minder aankomen en zou het wel lijken alsof we daarmee genoegen nemen.”
