Hoe Wallonië de kleinere winkels wil redden

Ook in Waalse steden groeit de leegstand in de winkelstraten zienderogen. Om het tij te keren komt Waals parlementsvoorzitter André Antoine (cdH) met enkele opmerkelijke voorstellen, waarover het laatste woord nog lang niet gezegd of geschreven is.

Perifere retailcomplexen in het vizier

Het groeiende aantal winkelpanden dat leeg staat, is ook in Wallonië een harde realiteit: die teller staat momenteel op ongeveer 17%. Tussen 2005 en 2013 is het aantal kleine winkels met 5,4% gedaald. Hoog tijd om de buurtwinkels te redden, schrijft Antoine in zijn 64 pagina’s tellend boekje “Urgence pour le commerce de proximité”. De pistes die hij daarbij naar voren schuift, zullen echter niet bij iedereen in goede aarde vallen.

Zo pleit Antoine voor een moratorium op nieuwe retailparken en winkelcentra aan de rand van de steden “om het bloeden te stelpen. Ik denk dan vooral aan de grootdistributie, niet noodzakelijk aan doe-het-zelfwinkels of autoconcessies die nu eenmaal veel ruimte nodig hebben”, zegt hij daarover in de Waalse krant L’Avenir.

Nochtans heeft Wallonië al sinds 2015 een decreet over de inplanting van commerciële activiteiten. Dat werd nog ingevoerd onder de vorige Economieminister Jean-Claude Marcourt (PS), maar dat decreet voldoet niet, aldus André Antoine: “Meer dan 70% van alle vergunningsaanvragen wordt toegekend. Hoog tijd om de wetgeving te verstrengen”, zegt hij. Het Waalse Gewest moet daarbij een grotere rol krijgen: vandaag volstaat een gemeentelijke vergunning tot 2.500 m², Antoine wil die minimumgrens verlagen tot 1.000 m².

Last but not least schuwt Antoine ook nieuwe lasten niet: zo pleit hij onomwonden voor een extra taks op alle grote winkelcentra en retailparken in de rand van de steden. Het bedrag daarvan zou afhankelijk moeten zijn van de winkeloppervlakte en de gerealiseerde omzet. “Ik weet dat dit zwaar ter discussie zal staan. Maar de opbrengsten daarvan moeten gaan naar een regionaal fonds voor stadsvernieuwing.”