Jef Colruyt is een onverstoorbaar toonbeeld van sereniteit, en de pata negra ham is de bitcoin van de charcuterie. Slechts twee conclusies uit een alweer leerrijke FMCG-week, voor u op smaak gebracht door RetailDetail Food!
Een sereen debat
Zou u graag in de schoenen van Jef Colruyt staan? Geloof ons, er zijn momenten dat Jef Colruyt zélf niet in z’n eigen schoenen wil staan. Dat zijn doorgaans de momenten waarop hij blootvoets in kleermakerszit bovenop z’n blankhouten bureau plaatsneemt. Met de ogen dicht brengt hij dan een lage zoemtoon voort om de keelchakra’s open te zetten, wat rust brengt en de creativiteit bevordert. Na zo’n meditatiesessie is de man weer helemaal opgeladen om bijvoorbeeld – ik zeg maar wat – het aankoopprijzendebat met PepsiCo in alle sereniteit verder te zetten.
De geplaagde topman had z’n zeven energiecentra meer dan nodig deze week. Want wat was me dat toch weer allemaal? Beurshuizen en financiële analisten adviseerden ons eenstemmig om dat Colruyt-aandeel zo snel mogelijk te dumpen. De reden? Colruyt ziet z’n winstgevendheid verdampen omdat het met prijsverlagingen moet reageren op de snode promotie-acties van concurrenten. Een model dat volgens sommige waarnemers niet langer houdbaar is, die laagsteprijsgarantie. Ach, beleggers, ze kijken niet verder dan het volgende kwartaal en laten zich al te makkelijk inpakken door de mooie praatjes van Hollandse fusiemanagers. Nee, een echte Colruyt laat zich niet opjagen en investeert met het oog op de lange termijn. Met andere woorden: “We doen verder zoals we bezig waren, maar we letten nog wat beter op de kleintjes.” Dàt is pas een helder beleid. Laat Delhaize intussen maar pochen dat ze 150.000 kreeften en 15 miljoen grijze garnalen gaan verkopen tijdens de eindejaarsperiode. Eerst zien en dan geloven: die schaaldieren moeten immers nog wél in de winkels geraken.
Tamelijk goed bezig
Net als Jef Colruyt is ook Carlos Brito een voorbeeld voor de verwende jeugd en een toonbeeld van standvastigheid. Kritiek deert hem allerminst, hij vervolgt gewoon zijn eigen eenzame weg, vervuld van een hogere missie. Die missie is heel eenvoudig samen te vatten: ervoor zorgen dat AB InBev meer geld verdient en minder belastingen betaalt. Of omgekeerd, dat kan ook. Zo bekeken is het niet meer dan normaal dat hij de parallelimport van zijn producten belet, ongevraagd de bierprijzen verhoogt en zeventig banen schrapt op het hoofdkwartier in Leuven, omdat inkopen efficiënter kan vanuit belastingparadijs Zwitserland – of nee, omdat er in de Alpen ‘meer expertise aanwezig is’. Hm, expertise? Zwitsers zijn keien in gatenkaas, horloges en zakmessen, maar in bier? In elk geval, met het uitgespaarde geld heeft het bedrijf een nieuwe brouwerij geopend in China en een aardige bestelling geplaatst bij Tesla. Tamelijk goed bezig.
Beter in elk geval dan Carrefour, dat vorige maand op z’n thuismarkt nog maar eens marktaandeel verloor. Beter ook dan Metro, dat weliswaar een beperkte groei mocht noteren maar vooral in de Benelux met dalende winstcijfers kampt omdat Makro nog niet staat waar het wil staan. En beter dan Albert Heijn, dat met het met de staart tussen de benen voor bekeken houdt op de grote maar moeilijke Duitse markt.
Niet toerekeningsvatbaar
Waarnemers maken zich zorgen over de werkomstandigheden op de marketingafdeling bij Aldi, vernemen we. De discounter stoffeert z’n folder wel vaker met woordgrapjes en fotoshopcreativiteit, maar de afgelopen weken bereikte de vindingrijkheid een redelijk hallucinant niveau, in die mate dat mensen zich afvragen of er op het hoofdkantoor misschien schadelijke dampen circuleren die waanbeelden veroorzaken en de algehele toerekeningsvatbaarheid aantasten. Of hebben we gewoon te maken met copywriters van den Aldi? Zou zomaar kunnen!
Consolidatie in de foodsector, aflevering zevenhonderdvijfendertig: Dr.Oetker was op overnamepad en stootte daar toevallig op de mooie Belgische bakkerij Diversi Foods, leverancier van bake-off producten voor de supermarkt. Een slim geval van diversificatie, aangezien mensen nu eenmaal niet de godganse dag pizza kunnen eten. U wel misschien?
Goed nieuws voor de brouwers van Mort Subite: hun geuze- en kriekbieren zullen binnenkort wereldwijd verkrijgbaar zijn, aangezien moederbedrijf Heineken er muziek in ziet. Zure bieren vallen vooral bij Amerikanen tegenwoordig in de smaak. Prima gaat het ook met de hamburgerbakkers van Ellis Gourmet Burger. Om verder internationaal door te breken zijn ze op zoek naar een financiële partner. ’t Is misschien een idee voor investeerders die van hun Colruyt-aandelen af willen?
De nieuwe tabak
Die burgers van Ellis zijn niet goedkoop, en mogelijk worden ze op termijn nog flink duurder. Want volgens ernstige wetenschappers zit hij er onvermijdelijk aan te komen: een stevige taks die het vleesverbruik moet ontmoedigen. De vleesconsumptie blijft maar stijgen, nu ook consumenten in verre groeimarkten hun portie steak en kipfilet opeisen, en dat heeft nefaste gevolgen voor het klimaat en voor de volksgezondheid. Daarom moet rundvlees liefst 40% duurder worden. Consumenten schijnen dat te begrijpen, politici echter durven het debat nog niet aan. Voorlopig althans. Want vlees is de nieuwe tabak, kortom. Moeten er afradende boodschappen komen op de verpakking? Afbeeldingen van obese mensen met te hoge bloeddruk en verkalkte aders? Voor de milieuproblematiek en het dierenleed biedt laboratoriumvlees een uitweg, maar dat is voorlopig geen 40%, maar wel 4000% duurder dan uw modaal stukje wit-blauw.
Trouwens, hadden we het vorige week over pata negra aan 200 euro de kilo bij Cru? Een koopje, zo blijkt nu. Door de steeds grotere vraag vanuit China dreigen tekorten, en worden prijsstijgingen tot wel 70% voorspeld. Wie een tapasschoteltje in gedachten had voor de kerstdis, kan maar beter snel zijn, of het is onherroepelijk te laat. Gezien de lange houdbaarheid van zo’n Spaanse ham, kan het een interessante belegging zijn, een nuttige bestemming voor het weinige geld dat u nog van uw Colruyt-aandelen overhoudt. Jawel, de pata negra is de bitcoin van de charcuterie. Doe er uw voordeel mee.
Tot slot: afgelopen week leerden we dat collega’s ons tegenwoordig ‘sommige bronnen’ noemen, wanneer ze geen zin hebben om onze naam eervol te vermelden. Zoals in ‘volgens sommige bronnen zou het eerste winkelpunt openen in Bree’, bijvoorbeeld. Kortom, mocht u in een retailcontext nog eens de omfloerste zinswending ‘volgens sommige bronnen’ tegenkomen, weet dan dat de kans groot is dat ze RetailDetail bedoelen. Tot volgende week!
Elke vrijdag een overzicht van het FMCG-nieuws in uw mailbox? Meld u hier aan voor onze gratis RetailDetail Food Newsletter.
