[Filet Pur] Handelaar in hoop

Onzekerheid is de enige zekerheid, dat weet nu ook het Gele Gevaar, terwijl een opmerkelijke nieuwkomer zijn eigen Waterloo tegemoet gaat. Opgelet: deze Filet Pur is opnieuw een hoop leugens waarover iedereen het eens is.

Fatale afloop

Of België écht overbewinkeld is? Dat moet zattemanspraat zijn. Er komt er immers wéér eentje piepen. Vanuit het zuiden, deze keer. Want wat met Franprix recentelijk nog tamelijk faliekant afliep, wil de noodlijdende groep Casino nu met Monoprix nog eens dunnetjes overdoen: jawel, die curieuze kruising tussen een supermarkt en een luxewarenhuis komt naar hier, drie jaar nadat ze een groots Europees offensief aankondigden – waarrond het sindsdien oorverdovend stil bleef. ’t Is voor begin volgend jaar.

Geen paniek: in Halle hoeven ze niet te vrezen. Het is de duurste supermarkt van Frankrijk, immers. Mogelijk zagen ze een plotse opportuniteit nu het verhaal van Match hier ten einde loopt. Er kan er maar één de duurste zijn. Wel een opmerkelijke keuze, die locatie: die Fransen kennen hun geschiedenis toch? Waterloo, of all places: dat kan niet anders dan spectaculair spaaklopen. Dat net nu een film uitkomt waarin Napoleon Engels blijkt te spreken met een vette Amerikaanse tongval, zal ook wel geen toeval zijn. “Onderbreek nooit je vijand terwijl die een vergissing begaat”: die Bonaparte-quote lijkt hier wel toepasselijk. Zet u in de zetel met een beker popcorn en kijk toe.

Trek uw plan

Van diezelfde voormalige keizer is de uitspraak “in de politiek is een absurditeit geen obstakel”. Dat zien we elke dag, inderdaad. Maar in de zakenwereld? Jumbo-topman Ton van Veen hoef je niks wijs te maken. Die man leest al eens een managementboek en weet dat VUCA een acroniem is voor het kwartet Volatility, Uncertainty, Complexity & Ambiguity. Een enigszins verouderd model om naar de wereld te kijken weliswaar, aangezien het al dateert van het einde van de Koude Oorlog, maar hey, die is ook weer helemaal terug, toch? En veel kouder dan de huidige supermarktoorlog komen ze niet.

Dus? Coup de théâtre! Om het hoofd te bieden aan de forse tegenwind die Jumbo zowel op de thuismarkt als in België ondervindt, gaat het roer in Veghel radicaal om: de 7 Zekerheden, die destijds het stevige fundament vormden van de succesformule, worden geheel in lijn met de tijdsgeest voortaan de 7 Onzekerheden. Van een laagsteprijsgarantie kan in tijden van 3+3 promoties immers geen sprake meer zijn en klanten die als vierde in de rij aan de check-out hadden gerekend op gratis boodschappen, worden vriendelijk doch dringend verwezen naar de zelfscankassa’s. Trek uw plan. Klaar.

Helpende handen

Tja. “De beste manier om je woord te houden, is het niet te geven”, aldus opnieuw die kleine generaal. Daar hadden ze bij het Gele Gevaar wat eerder aan kunnen denken. Niet erg groot was onze verbazing, trouwens: bij de komst naar België liet Jumbo die invulling van de klantbeloften immers netjes achter bij de douane. Dat avontuur is zo al kostelijk genoeg, per slot van rekening. En, eerlijk is eerlijk: in veel Vlaamse winkels geráken ze niet eens aan vier wachtenden voor de kassa. Dus. Deze week ging nummer 32 open: een mooie en grote franchisewinkel in Tessenderlo. Waar ze – verrassing! – ook nog dringend op zoek zijn naar bijkomende helpende handjes.

Tja, het is voor niemand makkelijk. Meer dan een hongerloon kunnen supermarkten niet betalen in deze prijsoorlogstijden, en een koopkrachtpremie kon er zogezegd al helemaal niet af. Maar net als Napoleon weten de vakbonden dat mensen slechts in beweging komen door eigenbelang en angst. De stakingen van de afgelopen twee weken deden de retailers niet ál teveel pijn – ze hadden hun voorzorgen genomen, al was er bij Delhaize wel sprake van een verrassingsaanval – maar zin in kerststakingen hadden ze nu ook weer niet. De toegeving kwam er uiteindelijk dus toch.

Bubbels

“Ik kan niet zonder champagne. Als ik win, verdien ik het; als ik verlies, heb ik het nodig.” Ook dat was Napoleon. En welja, gisteren waren er bubbels. Cava weliswaar, maar toch. Dat ik deze Filet Pur schrijf met een eerder zwaar hoofd en kleine oogjes, zal u dus niet verwonderen: het was weer een prachtige RetailDetail Night, waardoor de nachtrust aan de korte kant was. Uitkijken deed iedereen – en met name een opvallend ruime delegatie ondernemers van zowel Albert Heijn als Delhaize – naar de keynote van Marit van Egmond.

Ze begon lichtjes provocerend: “Is retail nog wel detail?” Om dan te vervolgen met het statement “Albert Heijn is geen supermarkt. We zijn een food- en techbedrijf, met de app als startpunt.” De retailer wil impact blijven maken, vanuit de missie “Samen beter eten bereikbaar maken. Voor iedereen.” Want als je beter eet, zit je lekkerder in je vel. Zo illustreerde ze toch maar mooi wat misschien wel de fraaiste uitspraak ooit is geweest van die hele Napoleon: “Een leider is een handelaar in hoop.”

Zwarte vrijdag

Klap op de vuurpijl: wat vertrouwde ze me toe toen ik haar ging begroeten? “Ik lees elke week uw column.” Nou moe! Sindsdien zweef ik dus zo’n slordige vijftien centimeter boven de begane grond – wat me goed uitkomt, want groter dan Napoleon ben ik nu eenmaal niet.

Kortom, mijn vrijdag kan niet meer stuk, ook al heb ik niet de minste intentie om in te gaan op de Black Week-deals bij Delhaize, Carrefour, Aldi of Lidl. De Green Friday-beweging heeft duidelijk de foodretail nog niet bereikt, al zagen we géén zwarte aanbiedingen bij Colruyt en Albert Heijn – het is daar immers het hele jaar, élke dag van de week Black Friday, toch?  

Tijd om een welverdiend weekend in te zetten, straks. En om die Bonaparte nog een laatste credit te geven, nu ik toch in z’n uitspraken aan het grasduinen ben: “De geschiedenis is een hoop leugens waarover iedereen het eens is.” Net als die fameuze film, dus. En net als uw geliefde Filet Pur, dat ook. Tot volgende week!