Filet Pur: Een soufflé van windeieren

De excuses raken op bij Delhaize, en het geduld is op bij Dick Boer, zo leerden we afgelopen week. Nee, het is daar niet bepaald koek en ei. Maar elders ook niet. Hier is het zonnige nieuwsoverzicht van RetailDetail Food! 

Chemofobie

We hadden ze verdiend, vonden we, die vakantie, en we dachten dat we de goeie periode hadden uitgekozen: lekker weertje (toch waar wij verbleven) en een minieme kans op breaking news wegens volop komkommertijd. Het bleek een forse misrekening. Niet van dat weer, wel van dat nieuws. Nauwelijks immers hadden we onze rug gekeerd, of het spel zat al op de wagen. Zat er nu wel of niet gif in die eieren? Eerst niet, dan weer wel, dan toch niet echt veel, en uiteindelijk werden er toch enkele uit de rekken genomen, maar dan ‘enkel uit voorzorg’.
 

Zo voerde de voedingsindustrie alweer geheel belangeloos campagne ter promotie van het veganisme. Een neveneffect van onhandige communicatie in combinatie met massahysterie, zoiets. Nochtans, volgens een Nederlandse professor is fipronil in kleine hoeveelheden helemaal geen probleem en getuigen media én consumenten van niets minder dan ‘chemofobie’. De angst voor chemische stoffen dus, terwijl die in sé niet schadelijk hoeven te zijn. Zelf kan de man niet meer zonder z’n dagelijkse dosis antiluizenmiddel, en zie: hij oogt fris als een hoentje.
 

Tja, waar geld te verdienen valt, wordt gefraudeerd, en fraudeurs doen niet aan autocontrole. Wie had ooit iets kwaads kunnen vermoeden van een bedrijf dat zich zo vriendelijk ‘Chickfriend’ noemt? Niemand, uiteraard.  Zeker niet als ze met veel branie een heus wondermiddel komen aanbieden waarvan ze de samenstelling onder geen beding willen onthullen. Zoals mijn goede vriend Albert Einstein lang geleden al opmerkte: “Slechts twee dingen zijn oneindig: het universum en de menselijke domheid. Maar van het universum ben ik nog niet helemaal zeker.”

Schot voor de boeg

De kwartaalresultaten van Ahold Delhaize waren zeer degelijk zoals verwacht, maar opnieuw vielen de Belgische cijfers tegen: amper groei, dalende marges. Niet goed, en de excuses geraken op. In Zaandam jeuken naar verluidt de vingers van managers die denken dat ze het beter kunnen en die maar wàt graag daadkrachtig willen ingrijpen. Aholds geduld met Delhaize is op, kopte een krant. En oppergaai Dick Boer kondigt nu al aan dat de Delhaizeformules wat van hun vrijheid zullen verliezen. Lost hij daarmee een schot voor de boeg? Heeft hij een eitje te pellen met Denis Knoops?
 

Welja, want de geruchtenmolen kwam meteen flink op gang. Een heuse Benelux-taskforce aangevoerd door de Nederlandse Albert Heijn-organisatie moet Delhaize al vanaf september de eerste beginselen aanleren van logistiek, automatisering en e-commerce, om het bedrijf zo weer op het goede spoor te brengen. Ze zijn hierbij verwittigd, in de Ossegemstraat. Ja, ze kunnen daar maar beter op eieren lopen. Het wordt ‘the Wouter Kolk-way or the highway’. Nounou. Toch even aangeven dat die berichtgeving gebaseerd is op tips van anonieme insiders en schimmige retailspecialisten. Voor één keer waren wij dat niet.

Een klein meningsverschil

Het zijn alleszins geen zachtgekookte eitjes, die mannen en vrouwen van AH. Dat bewezen ze afgelopen week onder andere door alle kazen van Bel Group uit de rekken te flikkeren. Geen Leerdammer meer voor de klanten van Appie, evenmin Boursin of La Vache Qui Rit. Oorzaak? Een klein meningsverschil, meer niet. “We komen er wel uit”, klinkt het geruststellend. Inderdaad, gewoon de duimschroeven nog wat strakker aandraaien en de fabrikant zal wel toegeven. Je kan nu eenmaal geen omelet bakken zonder eieren te breken.
 

Overigens, beste merkfabrikanten, Dick Boer zegt nog iets interessants in een interview met onze eminente collega Mike Dawson van Lebensmittel Zeitung. Ik citeer: “Hoewel de harddiscounters nu meer merken verkopen, blijven ze in essentie verkopers van eigen merken, terwijl wij altijd een volledig assortiment A-merken zullen aanbieden. Dus moeten leveranciers begrijpen dat wij goede prijzen nodig hebben.” En wat verderop: “Wat ik niet begrijp is het lage niveau van innovatie dat merken hebben getoond in droge goederen de afgelopen jaren. Wij zijn veel innovatiever met ons private label. Ik snap het niet.” Dat fabrikanten klagen over de druk op de marges, waardoor er geen geld overblijft voor R&D, vindt hij duidelijk onzin: “Kijk maar eens naar de P&L van die A-merken.” Veel duidelijker kan een boodschap niet zijn, toch?

Een beetje ziekjes

Maar in België kunnen de doortastende Nederlanders voorlopig enkel toekijken. Dat is allemaal de schuld van één kleine AH-winkel in het centrum van Antwerpen, die maar niet verkocht raakt. Daardoor is de fusie tussen beide groepen in ons land nog steeds geen feit. De medewerkers van die bewuste winkel zijn de onzekerheid beu en melden zich ziek. 
 

De Belgische Mededingingsautoriteit had blijkbaar gehoopt dat die 13 AH- en Delhaizewinkels vlot zouden overgenomen worden door een foodconcurrent, maar de interesse viel flink tegen. Wat hadden ze eigenlijk verwacht, in een verzadigde en sterk competitieve markt? Dat de buitenlandse ketens in rijen zouden staan aanschuiven om het hoogste bod uit te brengen? Not! Zij kozen eieren voor hun geld en het plannetje van de concurrentiewaakhond zakte in elkaar als een mislukte soufflé.

Iedereen West-Vlaams

Ook bij Carrefour was sprake van een pijnlijke misrekening. Door een informaticafoutje werden kortingen in de webshop dubbel aangerekend. Het zorgde meteen voor een forse groei van het aantal online aankopen in ons land, want wakkere shoppers roken hun kans. En het moet gezegd, Carrefour reageerde sportief: de klanten mochten hun superkortingen houden. Chic! 
 

Bovendien gaat de retailer als eerste supermarktketen boodschappen aan huis leveren in heel West-Vlaanderen, in samenwerking met PostNL. Blijkbaar werd de kustprovincie tot nu toe schromelijk verwaarloosd door bezorgdiensten. Geen wonder: de computers bleken keer op keer tilt te slaan wanneer shoppers een poging deden om angzjoens, heirnoars of hekokt’espe te bestellen. En dat terwijl die app ‘Iedereen West-Vlaams’ toch al jàren op de markt is! 
 

Of HelloFresh in West-Vlaanderen levert, zouden we eerlijk gezegd niet weten. Geld verdienen doen ze er alleszins niet. Tijdens de eerste zes maanden van het jaar steeg de omzet wel sterk, maar ook het verlies nam toe. Wegens investeringen in expansie en marketing, zegt HelloFresh. Er zijn nog altijd geen aanwijzingen dat het model van de maaltijddozen echt rendabel kan worden, zeggen wij. Veel gekakel maar geen eieren dus. Dat zal tal van opportunistische beleggers er niet van weerhouden om hun geld in de bodemloze put te storten wanneer het bedrijf komende herfst op de beurs van start gaat. Let maar op.

Product placement

Argeloos zaten we tv te kijken – een smakelijke curry werd voor onze ogen bereid – toen we plots uit onze sofa vielen. Hadden we dat wel goed gezien? Die dekselse Jeroen Meus opende me daar gewoon een blik Boni kokosmelk. Boni? Toch nog even teruggespoeld om zeker te zijn: en ja hoor! Dat ons dàt was ontgaan! Nadat een hele tijd geleden Delhaize geruisloos het stokje overnam van Carrefour, is het sinds enkele weken dus de beurt aan Colruyt om de populairste tv-kok van het land van enige product placement te voorzien. Niet voor een appel en een ei, wellicht, want Dagelijkse Kost is de kip met gouden eieren voor de openbare omroep.
 

Het grappige is dat noch de VRT noch de betrokken retailers daar ook maar één letter over communiceren. Terwijl het toch om een zaak van nationaal belang gaat. Zou dat een stilzwijgende afspraak zijn, of gewoon keihard vastgelegd in een waterdicht contract? Enfin, Meus gedraagt zich in elk geval zoals zijn gemiddelde kijker: die shopt ook bij drie tot vier verschillende supermarkten. Benieuwd wanneer Lidl aan de beurt komt.

Kwal bij de lunch

Tijd voor de foodtrend van de week dan. Volgens een Italiaanse marinebiolooog moeten we onze voedingsgewoonten drastisch aanpassen en kwallen gaan eten. U leest het goed. Het aantal kwallen in de Middellandse Zee is met maar liefst 400 procent toegenomen en dat is een groot probleem. Er zit maar één ding op, namelijk ze massaal serveren bij de lunch. 
 

Kwal is de nieuwe avocado, als het ware: rijk aan proteïnen en collageen, arm aan calorieën. De smaak zou aan die van oesters doen denken, en ze combineren prima met wat sojasaus of sesamolie. Voelt u zich aangesproken? Nu, wij kénnen enkele kwallen persoonlijk, maar namen hoor je ons niet noemen. Nee, van deze boer geen eieren. Tot volgende week!
 

Elke vrijdag een overzicht van het FMCG-nieuws in uw mailbox? Meld u hier aan voor onze gratis RetailDetail Food Newsletter.