Liefde, zo veel liefde was er in 2018. Het was een jaar van huwelijken bij de vleet, zowel koninklijk als in de retail, maar zoals dat gaat in hedendaagse romances lag het scheidingspercentage minstens even hoog.
Passionele affaires en verstandshuwelijken
Er werd wat af gevreeën in 2018: iedereen begon het met iedereen te doen. Nieuwe inkooporganisaties schoten als paddenstoelen uit de grond (zelfs tusssen rivalen Fnac Darty en MediaMarkt Saturn), de gekste allianties werden gesloten (Unilever wordt vegetarische slager) en alle continenten vonden elkaar.
Walmart hoopt ‘big in Japan’ te worden met Rakuten, ZEB veroverde meer scharrels dan Casanova op een gemiddeld jaar en Michael Kors trekt zich met Donatella Versace zelfs terug op het lieflijke eiland Capri, waar ze samen een liefdesnestje van vergane glorie bouwen. Over vergane glorie gesproken: ook Kaufhof en Karstadt gooiden het maar op een akkoordje, al was er nooit veel liefde te bespeuren tussen die twee.
Het rijk van de kassa is uit
Allemaal uit angst voor de Chinezen, die dit jaar officieel in Luik zijn geland? Of toch vooral voor Amazon, die in 2018 letterlijk met de deur in huis viel en zijn oor – met GDPR-goedkeuring uiteraard – in elke huiskamer te luisteren wil leggen. Zonder verpinken volgden concurrenten zoals Albert Heijn en Zalando dat voorbeeld: pakjes bestellen via je afluisterapparatuur in huis en die laten leveren door inbrekers die je sleutel hebben, het was dé innovatie van het voorbije jaar.
Of was contactloos betalen in winkels zonder kassa dé trend van 2018? We weten het niet meer zo goed, want zelfs kassaloos shoppen is ondertussen al zo déjà-vû dat ze tegenwoordig met heuse robotwinkels moeten aandraven om nog in de belangstelling te staan. Vraag het maar aan Carrefour: was begin 2018 een transformatieplan waarbij zelfscankassa’s de banen van kassiersters moesten ‘verlichten’ nog reden tot staking, vandaag kijkt niemand zelfs op voor onbemande shops die 24 uur op 24 open zijn. Het rijk van de kassa is uit, zoveel is wel zeker.
Die hete zomer van 2018
Maar goed, terug naar de romances van 2018. Dat het er heet aan toe ging, bevestigen zelfs de weergoden. De winkelstraten kreunden – zij het niet van plezier – onder de hete zomer, en gek genoeg zuchtten de onlineretailers voor het eerst met hen mee. Jawel, 2018 was ook het jaar waarin e-commerce de eerste tekenen van zwakte durfde tonen. Zalando kleurt dieprood van schaamte en Asos noemde november de slechtste modemaand “ooit”.
Bij Ahold Delhaize roepen ze daarom trouwens zonder blikken of blozen op tot wilde orgieën: Bol.com doet het niet alleen met Albert Heijn, maar ook met BCC en andere concurrenten. “Kom erbij, kom erbij”, roept AH-topman Wouter Kolk op. Het eigen prille huwelijk tussen Ahold en Delhaize blijkt immers al niet meer bevredigend genoeg.
Albert Heijn rukt zelf weer zijn eentje op door het Belgische land. Wie dacht dat de Hollander zich als een gentleman zou opstellen en zijn echtgenote haar eigen thuisland zou laten, zat er lelijk naast. Hier is weliswaar een ander geel gevaar het excuus, namelijk de nakende komst van Jumbo.
Gele hesjes maar geen rietjes
Verder was er vooral liefde voor het milieu (vaarwel plastic rietjes, welkom gehuurde Ikea-zetels), liefde voor online food (hoe dat milieuvriendelijk moet, weten we alleen nog niet) en zeker ook veel liefde voor pop-ups.
Zullen we 2018 dan maar tot het jaar van de liefde uitroepen? Nee, daarvoor waren er toch heus nog te veel bloedbaden, vechtscheidingen en handgemenen. Behalve de gele hesjes zat het er ook bovenarms op tussen Kaufland en Unilever, Colruyt en Mars, Raf Simons en Calvin Klein, Primark en Vans en nog veel meer.
HMV maakt de cirkel rond
Bij Mestdagh wordt voorlopig ook nog flink gereorganiseerd, terwijl H&M in nauwe massageproduceerde schoentjes zit. Ze reageerden een beetje gelaten op de bidprentjes van bekende sterfgevallen Sears en Toys “R” Us, terwijl McGregor als een vriendelijk spook blijft rondwaren en het de ontelbaarste keer opnieuw probeert. Blokker wordt ondertussen in een kunstmatige coma gehouden, toch nog zolang de erfenis wordt verdeeld.
Met het tweede faillissement van de Britse platenzaken van HMV is de cirkel evenwel helemaal rond: vijf jaar geleden was het één van de eerste grote dominostenen die omviel en net toen we dachten dat het laatste steentje nu wel plat lag, beginnen we warempel aan ronde twee. Frans Colruyt houdt het alvast voor bekeken, en kan je hem ongelijk geven?
